Günlük konuşmalarla, şakalarla, takılmalarla, kendisini avutacak çalışmalarla, zoraki gülüşlerle bugüne dek başka insanlardan saklamayı başardığı o derin acı, ortaya çıkabilmek için kendine bir yol arayan büyük bir yeraltı nehri gibi yaracağı zayıf bir noktayı bulabilmek için sürekli olarak o sahte davranışların çeperlerine vuruyor, onların dayanma gücünü zayıflatıyordu.
Biz insanlarda yüreklilik diye bir şey kalmadı. Belki de hiçbir zaman yoktu. Toplum korkusu - ki ahlakın temelidir - bir de Tanrı korkusu - bu da dinin gizemi - bizi yöneten işte bu ikisi.