Bir yerde kapalı kalmak kötü ama orada unutulduğunu düşünmek cehenneme benziyor. Cehennemi görmedim hiç, yine de unutulmakla bir ilgisi olduğundan eminim.
Eser, özellikle eğitim sistemi, ahlak anlayışı ve toplumsal yozlaşma temalarını ele almış. Yazar, Osmanlı’dan Cumhuriyet’e geçiş sürecinde toplumun bazı değerlerini hicveder ve alaycı bir üslupla okuyucuya sunuyor.
Roman, bir okul ve çevresindeki öğrenciler üzerinden anlatır. “Kokot” olarak nitelendirilen öğrencilerin yaramazlıkları, hocalarla çatışmaları ve aileleriyle ilişkileri üzerinden toplumsal eleştiriler yapar.Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Toplumsal Yansıma Eser, gençlik, eğitim ve ahlak kavramlarını mizahi bir dille sorgular.
Modern şehir yaşamını sorguladığı, düşündürücü ve yer yer ironik bir romandır. Eser, büyük şehirde büyümenin getirdiği yalnızlık, kimlik arayışı ve aidiyet duygusu üzerine odaklanır.
Yazar, sade ve akıcı diliyle özellikle gençlerin gözünden İstanbul’un karmaşasını ve bireyin bu kalabalık içindeki sıkışmışlığını başarıyla yansıtır. Romanın en güçlü yönü, gündelik hayat ayrıntıları üzerinden toplumsal eleştiri yapabilmesidir.
“Kalabalığın içinde yalnız kalmak, en büyük ironiydi.”
“İnsan, ait olduğu yeri değil, hayalini arar çoğu zaman.”
“Gençlik, umutla yanarken gerçekler sertçe söner.”