Büyük olaylar değil, küçük anlar insanın hayatını belirler.
Kitaptaki karakterler genelde:
geçmişte kalmış aşklar
pişmanlıklar
“keşke”lerle dolu hayatlar yaşar.
Bu, Nobel’in aradığı evrensel insan duygularını güçlü anlatma ölçütüne tam uyar.
“Hayatta en zor şey, geçmişin geri gelmeyeceğini kabullenmektir.”
“Aşk geçti sanırsın… ama bir bakarsın, sadece susmuştur.”
“İnsan, en çok da geç kaldığı şeyleri hatırlar.”
“Bazı yollar vardır; bir kez geçersin ama ömür boyu içinde yürürsün.”
“Mutluluk kısa sürdü diye değersiz değildir.”
“Onu unuttum sandım… meğer sadece alışmışım yokluğuna.”
“Gençlik geçer, ama insanın içindeki o ilk sızı kalır.”
“Bir an vardı… her şey olabilirdi. Ama olmadı.”