Narsiste göre birileri sürekli onu kıskanır, çekemez veya ona haset duyar. Narsiste bir eleştiri yönelttiğinizde, sizi kendisini çekemediğiniz için böyle acımasız laflar etmekle suçlar.
Narsisizmin en belirleyici özelliği, empati eksikliğidir. Kıvrak bir zekâya sahip pek çok narsist bile karşılarındaki kişinin neden öyle hissetmiş (örneğin, üzülmüş) olabileceğini anlayamaz, kendini onun yerine koyamaz.
"Yeni bir şeyi tekrar ekmek ve büyütmek için en iyi topraktır dip. Bu anlamda dibe vurmak, son derece acı verici olsa da, aynı zamanda tohum ekmenin zeminidir."
“İnsan aklını kullanmadığında, kolayca aldatılır.”
Efsuncu Baba aslında sahte din adamları, insanları kandıran çıkarcı kişiler ve hurafeyi araç olarak kullanan düzeni temsil eder. Asıl tehlike büyü değil, insanların düşünmeden inanmasıdır.
Romandaki “efsunculuk” gerçeküstü bir güçten çok, yanlış bilgi ve hurafenin sembolüdür. İnsanların bilinmezlik korkusu kullanılır. Bilimsel düşüncenin yokluğu vurgulanır. Gerçek ile kurgu arasındaki sınır bulanıklaştırılır.
İnsan sorgulamazsa, her çağda bir “efsuncu” çıkar.
“İnanç ile aldanma arasındaki çizgi nerede başlar?”