Nihal
@nihll
77 okur puanı
Kasım 2017 tarihinde katıldı
İyilik, yola düşen, yoldan toplanan bir şey değildir. Tesadüfen ele geçen bir şey değildir. İnsan iyiliği ancak başka bir insandan öğrenir.
Sayfa 68 - Ötüken 44. Baskı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hiç akıl edip de düşünen var mı?
Gün kimin hesabına tutar akşamı, Rahmetinden kim demlenir bulutun,
Sayfa 52 - Metis Yayınları
"Halk bir denizdir, derin yeri de vardır, sığ yeri de..."
Sayfa 42 - Ötüken 44. Baskı
9/10
2018 45. kitabı
Görmek ya da görmemek, işte bütün mesele bu!
Körlük; birdenbire kör olan (beyaz körlük) bir insanın ardından, etrafındakilere bulaştırarak diğer insanlarında kör olmasının sonucunda yaşanan olayları anlatıyor. Yani bulaşıcı beyaz bir körlük. Belki de körlük gerçekten bulaşıcıdır. Tabi körlükten ne anladığımıza bağlı...
( Spoiler içerebilir.)
Çok etkilendiğim bir kitap oldu diyebilirim. Bütün insanların kör olmasıyla yaşanılan vahşet ortamının içinde olduğunuzu hissetmemeniz elde değil. Baş karakter doktorun karısı; bazen onun yerine kendimi koyup 'keşke kör olsaydım' dediğim oldu. Doktorun karısı neden kör olmadı? diye pek sormadım aslında. Yazar öyle istemiş, ama neden istemiş? Doktorun karısının ağzından; "körler dünyasında yaşayıp gözleri görmenin ne demek olduğunu bilemezsiniz, ben bir kraliçe değilim, hayır, yalnızca dehşeti görsün diye dünyaya gelmiş bir kadınım..." (S:278) bu sözler doğrultusunda; körler ülkesinde görmek delirtir !!!
Yine aynı sayfadaki "Hepimiz içinde adını koyamadığımız bir şey var işte biz oyuz." alıntısında, insanların zor karşısında neler yapabileceği ya da o zor şartların neler yaptırabileceğini sorgulatıyor.
Kitabı okurken farklı duygular hissedip çok şey sorgularsınız umarım, iyi okumalar :)
