Doğru söylüyordu. En azından doğru söylediğini düşünüyordu. Çünkü dünyanın en çabuk geçen, geçer geçmez de en hızlı yakalanılan hastalığına sahipti: Umut.
Yeryüzünün intiharları sonsuzdur. Biri, bir yerde intihar ettiğinde bir başkası intihar etmeye hazırlanıyordur. Biri ölmeye başladığında,bir başka yerde yaşama başlıyordur diğeri.
O an, söyleyebileceğim kadarını söylemeye karar veriyorum. Yazmaya. Bağırmak , haykırmak için başka olanak yok. İşte bağırıyorum. Ve beni duyan gene benim.