Dünyanın hali böyledir. İnsan bir şeyde iyilik görmeye çalışırsa mutlaka görülecek fenalıkları görmezlikten gelerek gözleri hep iyilikleri göreceği gibi, şayet bir şeyde fenalık bulmaya çalışacak olursa o şeydeki iyiliklerin hiçbirisini göremez. Her ne görse hep fena olarak kabul eder.
Sanki kendisi bir adammış gibi... Çocuklarını kendi kötü örneğiyle, kendi ahlaksızlığıyla harap ve berbat etmiş, sonra bu halden onları sorumlu tutuyor. Bir evde aile hayatı bu ev kadar bozuk ve düzensiz olursa o hayat içinde büyüyen çocuklar nasıl bir terbiye kazanabilir-ler? Mesela, "Ananıza hürmet ediniz asi evlatlar!" diyor da sonra o anayı en küçük bir öfkesine yenik düşerek, yalnız çocukların yanında değil, hizmetçilerin yanında bile en adi, en pis sözlerle rezil etmekten çekinmiyor.