Seven insanlar birbirinin zehrini alır, birbirine şifa olur, birbirini kurtarır. Böylesi daha gerçek, daha insaniydi. Sartre'in, “Başkaları cehennemdir." sözüyle de çelişmiyordu bu; çünkü yaşamınız boyunca size değenlerin bazıları cehennemi yaşatır -ayazda titretir, demir parmaklıkların ardında çürütür- bazılarıysa cenneti sunar; sıcacık bir kucakla sarar, masum bir gülüşle hayata döndürür.
Filozof Kant bilindiği gibi Tanrı’nın büyüklüğünü yıldızlı gökten ve vicdanımızdan başka hiç bir şeyin daha iyi kantlayamayacağı görüşünü savunmuştur. Yıldızlar, elbette yüce şeylerdir. Ancak vicdanı yaratan Tanrı hiç eşit olmayan, pek özensiz bir iş yapmıştır, çünkü insanların çoğu pek zayıf bir vicdana sahiptirler.