İnsanı insana bağlayan yegane şey sevmekten başkası değildi.Ne olursa olsun bir insanı eskimeyen durduğu yerde kıymetlenen olanı biteni unutturan bi svdiyle sevebilmek varabileceğin en üst mertebesiydi bu işlerin.
Gölün dibine çökmeyen, bilakis çamurlu suyun yüzeyinde bembeyaz açmış Nilüfer çiçeği gibi duruyordu sevgi Gülsüm le aramızda. Gülsüm beni doğurmayan annemdi. Bu dünyadan kaçıp saklandığım ağaç kovuğum. Geliyorum demeden çalacağım kapım.Yeşerdiğim toprak. Bahar bahçem. Arkam .Arkadaşım
Dokunma, ilk ve en önemi iletişim aracımız. Derin sevgi duygusunu böyle hissediyoruz. Dokunma sinir sistemi için gıda gibi. Dokunma eksikliği ise bağışıklık sistemini çökertebilecek kadar önemli sorunlara yol açıyor.