İnsan acı çekmeyi görsün, en belirsiz anda gözleri dolar... dağ gibi duran insandan eser kalmaz da oturur bir çocuk gibi ağlar...
.
"Kalbim sanırım büyüyünce
Sokaklarda ağlayan biri olacak"
"-Didem abla sanırım büyüdük..."
Konuşmamak ne iyi, bir bilsen. İnsan elbette konuşmak istiyor; dert yanmak, haklı çıkmak istiyor. Fakat kelimeler insana ihanet ediyor, insan kendine ihanet ediyor. Kendinden nefret ediyor..
Sadizm de çoğu kez sevgi görünümünde ortaya çıkar. Kişi, bir başka kişiyi onun kendi iyiliği için yönettiğini öne sürebiliyorsa, bu yönetme, çoğu kez, sevginin anlatımı olarak gözükür ama temel etmen egemenlikten alınan hazdır.