Anne babalar olarak bizler çoğunlukla çocuklarımızın fizyolojik, güvenlik ve barınma ihtiyaçlarını karşılamaya çalışıyor, psikolojik ihtiyaçlar ve değerler üzerinde yeterince durmuyoruz. Oysa çocuklarımızın başarı ve mutluluğu açısından ait olma, sevgi, değer, kendine saygı ve nihayet kendini gerçekleştirmenin önemi çok büyüktür.
"Sustu Yakub.Sonra mavi gözlerinin derinlerinde denizler kabararak ağladı.O kadar ki en güzel kıssanın sonuna kadar ağladı.Gözlerine aklar ininceye,bir daha Yusuf'un kokusu ruhuna değinceye kadar ağladı.
Ama Yakup susarak ağladı.Kendisine Yusuf'u vermiş olan,sonra Yusuf'a o rüyayı göstermiş bulunan Rabbinin merhametine sığınarak ağladı.Görülen rüyanın çıkacağına inanarak ağladı.Hüznünü Rabbine şikayet etti de Rabbinden hiç şikayet etmedi.
Yani ki Yakub çok ağladı ama sabrederek,teslim olarak ağladı"