noclearmind
@noclearmind_
102 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Hayatı anlamadığımı gizlemem gerekirdi. Yeniden suçluluk duymadan sevinebilmek için annemin elini tutar, okşardım.
Her şeye olan güvenimi kaybettim. Herkesten şüpheleniyordum. Dünyanın işleyişindeki tüm umut, sempati ya da neşe kavramlarına sonsuza dek yabancılaştım. … Sanki kafam yarılıp açıldı ve o andan itibaren insanlarla kurduğum herhangi bir etkileşim, o yaranın acımasına neden oldu.
Görünürde her zaman gülümsüyor olsam da içeride çaresiz bir mücadeleyle debeleniyordum
…
Bu ‘gerçeği’ ihtiva edecek gücüm olmadığı için o yaştayken bile insanlar arasında yaşayamayacağımdan şüphelenmeye başlamıştım.