Yer yer kızıp çılgına döndüğüm,yer yer duygusallaştığım ama en sonunda ağladığım bi kitaptı. Leyla ve Meryemin yaşadıklarını belki gözümüzün önünde belki de çok uzaklarda ama mutlaka bir yerlerde yaşayan kadınların olduğunu bilmek kitabı daha derinden hissetmemi sağladı. Raşite ne kadar kızıp öfkelensem, Tarık'a bir o kadar hayran kalıyordum. Kitap ne mutlu sonla bitmişti, ne de mutsuz bi sonla, kitap kesinlikle bir yarım kalmışlıkla bitmişti. Meryemin hakettiği ama yaşayamadığı bi sonla.. Leylanın ise Meryeme olan sevgisini hep içinde taşıyacağı bi sonla..
"Hoşça kal Meryem."