nosthalgia
@nosthalgia
942 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
türk kahvesi rezalet bi tada sahip. çöp. türk lokumu neredeyse korkunç denebilecek bir tada sahip. türk lokumu diye satılan tek şey Afyon'un kaymaklı lokumu olmalıydı diğerleri zaten rezzzalet. lokum derken içinde afyon lokumu da dahil diye "neredeyse" dedim. yoksa zaten korkunç.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
albert camus'nün yabancı kitabının şiiri olsaydı:
fevkalâde memnunum dünyaya geldiğime- nazım hikmet (ismet özel'in sesinden)
filmi olsaydı - bu bir varsayım değil kitaptan mülhem-:
yazgı- zeki demirkubuz
ismet özel okuduğumdan beri şiir yazmıyorum. kalemi elime alma cesaretimi kırdı adam. nazım hikmet'le ne çok benzeştiğini düşündüm geçen. birbirilerine ne çok benziyorlar, kafaca, anlamca, şiirce. ismet özel'in de öykündüğü, şiirsediği, bir tarzı bulmak çok keyifli. elbette daha birçok isim var ismet özel'in ayılıp bayıldığı ama adını da pek anmadığı yine de nazım hikmet'in onun üstündeki etkisi beni alt üst etti.
nazım hikmet'in ilk düşünce davası döneminde stalin'e olan hayranlığı beni çok şaşırttı ne kadar komünist olsa da. insanın bir fikrin temsilinde fikirden öte bir önemi haiz bulundurduğunu tekrarla görme imkanı verdi. ve yine bilhassa kemalist isimler tarafından müthiş bir ihtimam gören nazım hikmet'in kemalizme olan mesafesi, siyasi meseleler bahsiyle de arasına giren mesafeyi daha da arttırmış. ve yine aynı adam, bakın fikirleriyle, şahsiyetiyle, sürgün edilme pahasına, ömrünün on üç senesini fedaya mecbur kalmış, mecbur bırakılmış aynı adam o çok mesafeli olduğu lidere bir şiir yazıyor. üstelik şiir basmakalıp ifadelerle bezeli. yani itibarını, nazım hikmetliğini, şairliğini, şahsiyetini özgürlüğünün ardında bırakıyor. özgürlüğüne bu denli kıymet veren bir adam, şahsiyetinin ötesinde bulan bir adamın on üç senesini duygusallığından fedaya mecburiyeti bana çok ismet özel geliyor. çok fevri, çok saman alevi bir hal gibi canlanıyor gözümde. ismet özel de fevriliğiyle meşhur bir adam. bire binle karşılık veren haliyle nazım hikmet'le ne kadar kardeş ve ne kadar başka bir ses. boynuzun kulağı geçtiği bir örnek.
bir başka benzeşen yönü, deneysel şiirleri. gayretlerine uygun temaları içermesi. biri komünizmi diğeri inancı benliği konu etmiş. her ikisi de türklükle -kendi anladıkları kavramlarla- müthiş meşgul. nazım'ın türklüğü sürgünde daha da ışıldamış. ismet
bir insan eğer yetersizlik duygusuyla sıkıntı içindeyse yetersizdir. gece gündüz çalışıp ibadetle meşgul olmak haricinde neyle uğraşsa bu duyguya gün geçtikçe daha beter bir bataklığa saplanırcasına batmaya devam eder. bu bütün şema problemleri için böyle, aynen. bin yıl seans al, gece gündüz arkadaşla dertleş, bin defter doldur, bir sergi açacak kadar sanat eseri ortaya koy, dünyaca yüceltilen eserlerin fikirlerin olsun, hepsi bir ilüzyon. hepsi duygusal yemedeki gibi anlık tatminler ve uzun vadeli pişmanlıklar getirecek oyalanmalar.
ha ama bunları da yapmak muhteşem olurdu. insan yetersiz hissediyorsa yetersizdir. bu materyalist dünya döngüsünde hisleri yabana atmak yine bu dünyanın bi öğüdü.