nosthalgia
@nosthalgia
942 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şaşı Bir Tesisatçı Olmanın Dehşeti Hakkında
Kitabı sondan başa incelemek istiyorum. Bunun için de kitabın arka kapağında yazan yazıdan başlamak istiyorum: De La Frayeur D’etre Plombier Borgne. Tercümesi, Şaşı Bir Tesisatçı Olmanın Dehşeti Hakkında. Kitabın türü şiir. Yani şuurlu bir eylemin nihayeti var karşımda. Müellifini az biraz tanıyorum, fevri kişiliğini zaman zaman muzip gülüşünü, benim göremde mükemmele yakın şiirler yazdığını, beklenmeyen ve bazen beklenen ama cesaret edilmeyen ve dahi cesaret edilse de toparlanamayan tüm fikirleri derli toplu ve dikkat çeken kalemiyle beyan eden İsmet ağabeyin ne demek istediğini elbette anlamadım. Anlamak için bir başka kitap okuyabilirdim. İbrahim Tüzer’in Şiire Damıtılmış Hayat kitabını okumak bir seçenek olabilirdi örneğin. Bunun benim perspektifimi Raskolnikov baltasıyla baltalayacağını düşündüm, kendi fikirlerimi yine kendi sesimle katledecektim yani. Bu oldukça akla muhal gözüktü, kendimi nasıl daha iyi anlatabilirim, anlatamamaktan çok anlayamamak muaheze gerektiriyor özüm için sanıyorum. Tasrihe muhtaç olan bir ifadeden bahsediyordum, yani bahsetmek istiyordum. Şaşı Bir Tesisatçı Olmanın Dehşeti üzerine biraz fikir yürütmek istiyordum. Aslında burada üstüne düşmek, kelimelerin herbirini tek tek irdelemek lazım. Şaşılık, iki gözün birbiriyle paralel bakamayan, biri içe bakarken öteki dışa bakmasıdır. Bu uzun süreli de olabilir, kısa süreli de. Şaşı, fiilden isim yapan yapım eki alarak şaşmak eylemini işaret eden bir türemiş kelime. Mesele bundan ibaret değil, mesele cidden bu kadar basit değil, burada gramer anlatmak için bulunmuyorum. Bir’i iki, ikiyi dört görmenin kısa adıdır şaşılık. Beşerliğe münhasır. İnsanlığa da diyebiliriz, kısmen karşılar. Tesisat ise Akadça kökenli üss’den gelip Arapça “temellendirme, yapılandırma, kurma” gibi manaları ihtiva ediyor.
Tuba Ulaş isimli okura yanıt verildi
nosthalgia
Umarım size de hitap eder. Ben teşekkür ederim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Abdullah Efendi
kapıdan çıkmadan ewel oturduğu sandalyeye baktı: Kendisine
çok benzeyen bir gölgenin orada uyuduğunu gördü. Tecrübesin
de muvaffak olmuştu. Yavaşça bir parmağını dudağına götürerek
şaşıran garsona: "Aman uyandırmayın, sonra gelir alırım ... " dedi.
nosthalgia
Abdullah Efendi'nin bıraktığı bu gölge, kendisinin doğulu kimliği sanıyorum. Kolektif bir yaşamın Abdullah'ı. Bilincini yitirdiği için artık daha ilkel tepkiler verecek, daha bireyci yaklaşacak başkalarına göre bir kimliği değil bireysel düşünen bir kimlikle bizi tanıştıracak.
Bazen durup düşünüyorum…
Çocukluğumdan bu yana aldığm her nefes sanki bir şeyin bedeliydi.
Koşarken fark etmediğim, gülerken umursamadığım, ama sonra omuzlarıma çöken o görünmez yük… Hep benimle kaldı.. eksilmeden.
Eskiden dünya daha küçüktü.
Bir sokağa sığardı bütün dertlerim, bir oyuncağa, bir akşam ezanına…😔
Şimdi ise içimde koskoca bir boşluk var; ne kadar yürürsem yürüyeyim, ne kadar konuşursam konuşaym dolmayan.
İnsan büyüdükçe mi eksiliyo, yoksa fark ettikçe mi yoruluyor bilmiyorum…
Ama bildiğim bir şey var,
Her geçen yıl, içimdeki o çocuğun sesi biraz daha kısılıyor.
Ve ben onu duymak için kalabalıklardan kaçıp kendi içime sığınıyorum.
Şu anki ben, geçmişimin birikmiş suskunluğu aslında.
Her nefesim biraz hatıra, biraz yara, biraz da kabulleniş olmak zorunda kaldı…
Korkarım en çok da bu koyuyor insana,
Geri dönemeyeceğini bile bile,
o eski “hiçbir şey olmamış” halni özlemek…
Vesselam…
nosthalgia
msn yılları yazı fontu, photospace zamanları falan.. inanılmaz bir nostalgia
Akıl hastanesinden çıktım. Bu bir aylık süreçte doktorlar ve hemşireler tarafından, depresyonum dolayısıyla yapamadığım (duş almak, yemek yemek, uyumak vb.) şeyler yüzünden sayısız defa aşağılandım. Hastanenin bana kattığı tek şey örgü örmeyi ve işleme yapmayı öğrenmek oldu. İçeride bol bol kitap da okudum. Umarım akıl sağlığınızı korur ve buraya hiç düşmezsiniz. Dışarıda olduğum için mutluyum.
nosthalgia
geçmişler olsun, sağlıklı mutlu bir hayat dilerim.
Senede 43 kitap okumak normal mi yoksa az mı 😕
nosthalgia
hayır çok az ve inanılmaz yetersiz. sene bitmeden 43 tane daha okursan toparlarsın dert etme, çözülmeyecek iş değil.