nosthalgia
@nosthalgia
942 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
miyopluğun gençler arasında yaygın olup hipermetropluğun da yaşlılar arasında yaygın olması bana hep ilginç gelmiştir. henüz belki yaşlılığa uzaklığımdandı gözünün önündekini de görürsün gibi gelirdi bana hep. ama şimdilerde de şunu düşünüyorum en çok geleceğini, kendisinin uzağını merak edenler olarak gençlerin görme bozukluğu uzağa dairken; şimdisini, anını korumak ve ona sıkıca sarılmak isteyenin görme bozukluğu da burnunun ucundaki görememekten ileri geliyor.
insanlar hangi dünyaya kulak kesilmişse ötekine sağır,
şimdi hangisine gözlerini dört açıyorsa ona âmâ mı demeli?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Puan vermedi
unutma dersleri kitabını dinliyorum. daha ilk cümleden falsoluyum, kitap dinlenir mi kardeşim? filmi de okuyalım öyleyse! zaten okuyanlar da var doğrusu, film okuması yapıyoruz diyorlar üstelik filmi okuyoruz demek yerine. yani beterin de beteri oluyor, ben bir şekilde sızıp devam edebilecek bir yer buluyorum burada. kitabın dili çok sade, bu benim gibi bir süredir hem iş güçten hem de okuma motivasyonunu bir süredir kaybetmiş biri için biçilmiş kaftan doğrusu. ama insan okuyamadığında, üstelik eski okuma alışkanlığına kıyasla radikal denecek ölçüde bir hiçliğe toslamışsa okumayışında, bu defa da dinlediği şey o arayı kapatsın istiyor. bir proust doyumu arzu ediyor. oysa onu da okuyamadım, dinlemesi de ayrı bir zorluktu onun. işte tam da bu sebeple benim kişisel okuma serüvenimde memnuniyetsizliklerim ve kararsızlıklarım kafamın içindeki çelişkiler dolayısıyla sürekli kafa sesimle birlikte dinlediğim kitabın gürültüsünde oradan oraya savruldum.
kitabın dili sade, olay örgüsü de aslında acayip klişe ve diğer yandan da iyi de işlenmiş. zaten asıl mesele, olaydan ziyade işlenişi olduğundan ben bu bakımdan çok yeterli buldum ancak bu kadar klişe bir şeyi dinlemek ve türk filmi tadında ilerlemek ve sanırım 80lerden birinin pop kültürüne dahil olmak falan sıkıcı geldi. ama yani proust gibi bir fulardan binbir mana çıkarsaydı da muhtemelen bir kusur bulurdum buna. sen kendini fransız edebiyatı fahri üyesi mi sanıyorsun doğru düzgün kültürünü yadsımadan temiz bir türkçeyle yazsana derdim. hepsi ayrı bir problem işte.
kadınların zihnini zaten en doğru kadınlar çözümler, bunu orhan pamuk'un doyrulamaz arzusundan da biliyorduk. haluk bilginer'in tamamiyle bir kadını oynama tutkusundan da. ancak bu çözümlemeyi hem dolandırmadan ve açık anlaşılır kaç kadın yazar yapardı
sezen aksu diyor ya beklentisizlik bir arkadaşlığa verilebilecek en büyük lüks. nasıl samimiyetsiz bir insan ama koloni şeklinde yaşadığı, derinlikli hiçbir ilişkiye muhtaç olmadığı ve dahası insanları buna itibarıyla, sağlayacağı imkanlarla zorladığı için asla bunu yürekten yapamaz. sen sadece sezen aksu'sun dervişlik senin neyine?
şu kitabı 
Kurtlarla Koşan Kadınlar yıllardır okumak için hem bir borç gibi zihnimde tuttum. ancak o kadar uyumlu değilmişiz ki bunca yıldır bu kitabı okumak için kendime verdiğim motivasyon eforuma üzüldüm.
mit okumayı sevmeyen bir okur olarak ancak yine de kadınlara motivasyon vermek niyetiyle yazılmış bu kitabı çok klasik bir duygudaşlığı hissedeceğim sezgisiyle açtım ancak yazar, bana mitlerle yaklaşarak çok uzaklaştı. ben esrik biçimlere inanamıyorum, bununla bir mutluluk sanrısının sağlıklı olduğuna motive edici olduğuna da. dolayısıyla kitabı beğenmedim ve bu bana şunu hatırlattı:
okumayı arzu ettiğimiz, gitmek için çırpındığımız, edinmek için canhıraş uğraştığımız her şeyin böyle bir son ihtimali var: sandığımız gibi olmayabilir. o listeleri sürekli yenilemek lazım, illaki bir liste olsun istiyorsak. geçenlerde birinden duymuştum, şöyle diyor. yıllık listelerimiz, hedeflerimiz var. bana yıllık hedefler çok uygulanabilir gelmiyor. yılda 12 defa kendime şans vermiş oluyorum ve başaramayınca da devam etme motivasyonunu bulamıyorum. bunun yerine kendime haftalık hedefler koyuyorum böylece yılda 52 defa kendime şans vermiş oluyorum.
bana baya makul göründü, belki okuma sıklığımıza göre bir liste yenileme sıklığı makul olabilir. senelerce o kitapları okumak için o listelerde biriktirmek yerine 3 aylık bir hedef koymak örneğin, sonra yine her ay kendi içinde yenilemek, esnek olmak, esnek olmaya açık olmak için güzel bir deneme imkanı veriyor.
Kurtlarla Koşan Kadınlar yıllardır okumak için hem bir borç gibi zihnimde tuttum. ancak o kadar uyumlu değilmişiz ki bunca yıldır bu kitabı okumak için kendime verdiğim motivasyon eforuma üzüldüm.
mit okumayı sevmeyen bir okur olarak ancak yine de kadınlara motivasyon vermek niyetiyle yazılmış bu kitabı çok klasik bir duygudaşlığı hissedeceğim sezgisiyle açtım ancak yazar, bana mitlerle yaklaşarak çok uzaklaştı. ben esrik biçimlere inanamıyorum, bununla bir mutluluk sanrısının sağlıklı olduğuna motive edici olduğuna da. dolayısıyla kitabı beğenmedim ve bu bana şunu hatırlattı:
okumayı arzu ettiğimiz, gitmek için çırpındığımız, edinmek için canhıraş uğraştığımız her şeyin böyle bir son ihtimali var: sandığımız gibi olmayabilir. o listeleri sürekli yenilemek lazım, illaki bir liste olsun istiyorsak. geçenlerde birinden duymuştum, şöyle diyor. yıllık listelerimiz, hedeflerimiz var. bana yıllık hedefler çok uygulanabilir gelmiyor. yılda 12 defa kendime şans vermiş oluyorum ve başaramayınca da devam etme motivasyonunu bulamıyorum. bunun yerine kendime haftalık hedefler koyuyorum böylece yılda 52 defa kendime şans vermiş oluyorum.
bana baya makul göründü, belki okuma sıklığımıza göre bir liste yenileme sıklığı makul olabilir. senelerce o kitapları okumak için o listelerde biriktirmek yerine 3 aylık bir hedef koymak örneğin, sonra yine her ay kendi içinde yenilemek, esnek olmak, esnek olmaya açık olmak için güzel bir deneme imkanı veriyor.