Biri başka birine bir yanlış yapacaksa,bu yanlış,bırakın çocugunuzun size yaptigi yanlış olsun;o yanlışa izin verin,müsahama gösterin,biraz anlayışlı,yüce gönüllü olun,yani gerçekten "büyük" gibi davranin,büyüklük gösterin.Çocugun anne - babaya yanlış yapmasi anne babaya zarar vermez.Ama anne babanin cocuga yanlış yapmasi çocugu ömür boyu sakatlar.
Bir başkasinin kaderini paylaşmak hic kimse icin mümkün degildir.Her çocuk derinden gelen ilkel bir hayatta kalma icgudusu ve ait olma ihtiyaciyla hareket ederek ebeveynlerinin yükünü taşimak istese de kimse başkalarinin psikolojik yüklerini taşiyamaz.Ebeveynler icin hissedilen bu kör sevgi ve derin biyolojik bağ o kadar güclüdür ki bazen çocuklar anne ve babalari uğruna ölmek isteyebilirler.Buna "kör sevgi" adını veririz. "Sevgili annecigim bana hayat verdigin,benim ugruma yaptiklarin icin teşekkür ederim.Hayatin boyunca cektigin acılari anliyorum ama onlari kendin taşıman icin sana bırakiyorum."