Yollar geçerdi içimden insan sevdikçe
Asırlık yorgunluğunda ninniler
Dünya nimetinden kırıntılar
Asmalarda mor rüyalar ve ağzımda zaman
Yol uyanık yıldızlar uzaktı seni bildikçe
Bir sancıdır yol kaybı ve taşın konuşması
Bir yola kırık kalple gidersin içinde çürüyelim diye
Gölgesi içindedir herkesin bu bir bilmece
İnsanın hınçla düşürdüğü şeylerle insan düşüyor işte
(...)
Bu şehir yer tutmazken bende yeterince
Bir dağ daha taşırım ben böyle sana gelince
77'