Bazen emek boşa gitmelidir. Bazen vazgeçmeli, kendimizi hayatın ön planına almalıyız. Çünkü verilen emek zamanla katlanır ve artık sonsuz bir döngünün içinde hapsoluruz. Bu döngünün kaybedeni, zarar göreni, üzüleni de biz oluruz. Vazgeçmeyi bilmeli insan. Ellerimizi kanatan şeyleri sıkı sıkı tutmak değil, onları bırakabilmektir bizi güçlü kılacak olan.
"Uzaklar kaçmak için güzeldir, varlığında düştüğün tuzaklar olmasa."
Dünyadan çok sıkıldım. Gidebileceğim gezegen arıyorum.
Kim bilir... Belki uzak bir günde, büsbütün başka insanlar olarak tekrar karşılaşırız ve belki gülüşerek birbirimize ellerimizi uzatırız...
Hayatta en güvendiğim insana karşı duyduğum bu kırgınlık, adeta bütün insanlara dağılmıştı; çünkü o benim için bütün insanlığın timsaliydi.
