E.
@novaatlantis
ouroboros*
“Acı, geçer; ama acı çekmiş olduğumuz gerçeği, hep bizimle kalır.”
Reklam
Beyin yapısının temeli ilk dört yıl içinde oluşur. Bu yıllar içinde -ve aslında sonrasında da- çocuğa kaş çatma, ses yükseltme, kızgın bakma dahil herhangi bir olumsuz his göstermenin, çocuğun beyin yapısını kalıcı olarak değiştirdiği kanıtlanmıştır. Sevgi, onay ve sadece olumlu hisler gören bir küçük çocukla kendisine kaş çatılan bir çocuğun beyin yapısı arasında fark vardır.
Ve sen yitire yitire -istediğin şeyleri- aşkı bulacağını sanırsın. Fakat, bir de bakarsın ki, o yitirdiğin şeyler olmadan, aşk hiçbir şeye benzemiyor. Çünkü aşk, sonsuz isteklerin güdücüsü, biçimleyicisi... Öyle bir noktaya konup da uzaktan bakılası bir şey değil aşk; yaşamanın, yaşamanın, yaşamanın ta kendisi..
Bir kişi bile değilsin. Yabancısın. Olmanın, kendini “var olan” duymanın ilk yatırımı bu.
Yazmak, sonsuz yazmak istiyorum. Çılgınlık, donmuşluk, çaresizlik, yaşamasızlık ve her şey adına yazmak! Gerçek, yüzde yüz gerçek bir tragedya içinde devinmenin o boğuntulu sıkıntısının siyah-beyazlarını bulmalıyım hiç değilse. Bunları, bunları ve bütün bunları boşaltmalıyım yüzümden; öyle ki, kaldırılmış bir sofrada, iki tek kurumuş zeytin gibi kalsın gözlerim.
Reklam