yaşam, daimi bir yontulma süreci. kimse, "evet benim son şeklim budur" diyemez. çünkü, bir gün sonra büyük bir değişim ve dönüşümün eşiğine gelmeyeceğinin ve seçim yapmak zorunda kalmayacağının garantisini veremez.
Sanıyorum ki artık bizi güvende hissettirebilecek bir hikaye yok. Sahip olduğumuzu düşündüğümüz hikayeler(?) ise döngüden ibaret olduğu için bir sona erişmiyor, tamamlanmıyor. Düşünüyoruz ki her insanda dünya yeniden kuruluyor, oysa sadece molozların hafriyatını seyrediyoruz.
İnsanların teveccühünü kazanmak için onların duygu ve zaaflarını kullanırsanız bu size yoğun ilgi olarak geri döner. Ama sahte olan bu alaka sizi esir alır ve onlarla iken kendiniz gibi hissedemeyeceğiniz insanlarca kuşatılırsınız.
