Aşkın En Zor Denklemi: P=NP?
Masamda loş ışık, dumanı tüten bir fincan kahve ve cevabı hâlâ aranan o meşhur matematik sorusu: P=NP?
Keigo Higashino’nun "Şüpheli" (The Devotion of Suspect X) kitabı için bundan daha uygun bir atmosfer olamazdı. Çünkü bu roman, sıradan bir "katil kim" polisiyesi değil; mantığın duyguyla çarpıştığı, çözümü imkansıza yakın bir zeka oyunu.
Higashino bize katili daha ilk sayfalarda gösteriyor. Asıl mesele, suçun işlenişi değil, bir matematik dehası olan Ishigami'nin o suçu kusursuz bir mantıkla örtbas etme süreci.
Defterdeki o "P=NP" sorusu da tam olarak bu kitabın kalbi. Roman boyunca şu sorunun cevabını arıyoruz: Kusursuz bir problemi yaratmak mı daha zordur (Ishigami'nin yaptığı), yoksa o problemi çözüp doğruluğunu kanıtlamak mı (Dedektif Yukawa'nın yapmaya çalıştığı)?
Masadaki okuma gözlüklerini takıp satır aralarına dikkatlice bakmanız gerekecek. Çünkü Ishigami'nin kurduğu bu soğuk, matematiksel yapının temelinde, aslında yürek burkan, sessiz ve devasa bir "adanmışlık" yatıyor.
Bu kitap, gece geç saatlere kadar sizi uykusuz bırakacak, zekanıza meydan okuyacak ve finaliyle boğazınızda koca bir düğüm bırakacak melankolik bir başyapıt.
Sizce bir insanı korumak için mantık nereye kadar esnetilebilir? Yorumlarda buluşalım.
"Çözülemez bir problem yaratmak mı daha zordur yoksa o problemi çözmek mi?"
"N=NP problemi nedir ?"
"Matematik mi daha zor cinayet mi?Ya da ikisi aynı şey mi?"
"Matematik=Mantık mı?"
Kabul ediyorum garip bir giriş oldu ve benim yorumlarım ile kıyaslayınca da benzersiz...Sebebi kitabın benzersiz oluşu.Psikolojik eserleri okumayı çok severim zaten üstüne bir de gerilim işlenince bu kitaba bayıldım.Zaten bir sürü ödül almış bir kitap ve kesinlikle hak ediyor.
Kitapta ; istismarcı kocası tarafından rahatsız edilen Yasuko 'nun kocasını öldürmesi ve Matematik dehası komşusu İshigami'nin bu cesedi ortadan kaldırarak Yasuko'yu kurtarmaya çalışması üzerine yaptığı planlar ve tüm bu planları çözmeye çalışan dedektif Kusunagi ile Profesör Yukawa anlatılmakta.
Temposu düşmeyen bir kitap; sonu merak uyandırıcı ve tahmin etmesi zor.Bu bir cinayet mi bir matematik oyunu mu dedirtecek cinsten.Bu oyunu ilk önce kim çözecek merak ediyorsanız kitabı okumanız şart.Bakalım , matematik dehası mı, fizik profesörü mü , polis dedektifi mi yoksa siz mi önce bulacaksınız Şüpheli'yi?
Ben kitabın içeriğini , işleyişini, matematikçinin iç dünyasını ve bunun olay ile bağlantısını çok sevdim.İshigami Matematik'e aşıktı ; çünkü onu kim ne yapsın diye düşünüyordu ama hayatta her bir dişlinin de önemi vardı.Sonuçta onun var oluşu da sadece Matematik için olamazdı.Ve " bazen birinin kurtarıcısı olmak için yalnızca var olmak yeterliydi"... İshigami kendince dogru olanı yapmıştı.
Kitabın netflix te filmi olduğunu öğrendim ve onu da izleyeceğim ve kitapla benzer ve farklı yönleri var mı diye kıyaslamak ve bu güzel kurgunun bir kez daha üzerinden geçmek için sabırsızlanıyorum.
Gönül rahatlığı ile tavsiye ettiklerimden...Kitapla kalın...
Reklam
wattpad esintili fantastik
-Bol spoiler içerir-
öncelikle kitap bence çok akıcı ve sizi hiç sıkmadan sürükleyip götürüyor. günde 300 sayfa okumam da bunun bir nevi kanıtı gibi gözümde. bu yüzden çok büyük beklentileriniz olmadan biraz aksiyon-ejderha-fantastik kitap okuyayım çok beynimi kullanmayayım diyorsanız bence güzel bir kitap ama kitapta ters bir şeyler de var. size bir şeyler geçmiyor sadece anlatılıyor. violet çok zeki, xaden çok güçlü, liam en iyimiz vsvsvs. bırak da biraz kendim göreyim ve anlayayım bunları be kanka. (ki vi'nin de çok zeki olduğunu düşünmüyorum asla sadece aptal bi karakter değil o kadar. xadenin de ne kadar dövüş sahnesini gördük de çok güçlü diyip duruyoruz Allah aşkına 3 falan herhalde biri de dünyanın en güçsüz insanı violetleydi zaten? liama gelince o da az kalsın jack tarafından öldürülüyordu nasıl en iyisi liam o zaman?) adım adım kitabı incelemem gerekirse:
1. romantik ilişkiler
kitapta romantik ilişki namına tam olarak 0 şey var bence. sadece ve sadece cinsel çekimler cinsel dürtüler cinsel sahneler cinsellik vsvsvs. ki bu sahneler de düzgün anlatılsa yine neyse diyeceğim ama gerçekten her birinde cringe komasına girdim durdum. o kadar kötü kelimeler ve betimlerle yazılmıştı ki 2015te 13 yaşındaki bacılarımın yazdığı wattpad kitapları bunun yanında iyi kalıyor. bu sahnelerin dışında da kızın xadeni gördüğünde tek düşündüğü bu oluyor ve insan ister istemez bacım ne diyorsun ya moduna giriyor. Bu aralarındaki ilişkiyi de oldukça sığlaştırıyor bence. (mesela ilk dövüş sahnelerinde kızın gözünde düşman gibiler ve kız aha şimdi öldüm modundayken xaden onu minderde yere atınca o anı öyle bi anlattı ki violet o anı içimden sex hikayesi mi yazıyorsun be abla dedirtti. yani bırak o an dövüşe odaklanalım xadenin kalça kasları yerine?)
2. çeşitli karakter hataları
O nasıl bitişti öyle?
Bu yazarın okuduğum ilk kitabı oldu Inmate. Spoiler vermeden kısa bir inceleme yazacağım.
Brooke Sullivan adlı baş karakter on yıl sonra doğup büyüdüğü kasabaya hemşire (NP) olarak dönüyor. Gitmesinin sebebi ise büyük travması olması. On yıl önce bir gece yakın bir kaç arkadaşı öldürülmüş, Brooke kaçmaya çalışırken karanlıkta ona saldıran kişiye dair verdiği ifadesiyle erkek arkadaşı (Shane Nelson) ömür boyu hapse mahkum edilmiş. Brooke onun da kaldığı hapishanede hemşire olarak çalışmaya başlıyor, on yıl sonra erkek arkadaşını tekrar görüyor. Fakat Shane ısrarla kendisinin suçsuz olduğunu iddia ediyor. Yüzü görünmeden yapılan tanıklıktan ötürü ana karakterle birlikte biz de kitap boyu gerçeği sorguluyoruz.
Hapishanedeki beraber sahneleri çok hoştu :) ama daha uzun olsun isterdim. Bazı yerlerde Shane’e üzüldüm açıkçası. Kitap boyu sürekli herkesten şüpheleniyorsunuz. Okuması kolaydı, ortalama bir ingilizceniz varsa çok rahat okursunuz. Anlatım basit olsa da çok sürükleyici, gereksiz bir cümle ya da sayfa yok.
Eleştiriye gelirsek; Brooke’un beyinsiz hareketleri beni en çok soğutandı. Sürekli aklına ve hislerine güvenmeden hareket etmesi, kararsızlıkları, dikkatsizlikleri derken kitabın ortalarında sinir krizleri geçirmeme sebep oldu. Ama tüm bunlar sonunun güzelliğinin gölgesinde kalıyordu.
O nasıl sondu öyle! Valla bayıldım. Özellikle en sonda eklenen bir bölüm var ki dehşetli, trajik ve tüyler ürperticiydi. Eleştirilebilir yanları olsa da mind blowing olduğunu kimse inkar edemez.
Suç, gerilim romanları seviyorsanız mutlaka bir şans verin derim.
Mükemmeldi, trye çevirsinler diye beklediğim her saniyeye değdi. Bi kere yazarın dili çok akıcıydı, çok eğlenceliydi. Ve orj adıyla bastığınız için teşekkür ederim. Bazı şeyler orjinal olarak kalmalı bence. O güzelim kapakta güçsüz yazısını görsem gözlerim kanardı heralde. Karakterlerin arasındaki uyum, dinamik -özellikle- Paedyn'ın hırsı tutkusu aşırı etkileyiciydi benim için. Valla ben senden razıyım Pae. Bıktım usandım gerizekalı kadın karakter okumaktan. Pae çok güçlü çok zekiydi aşık etti kendine. Tatlı aptallıklarıyla değil zekasıyla hırsıyla etkiledi beni. Ki dediğim gibi tatlı aptallık maskesinden bıktım artık. Kai hakkında ne desem boş, perişan etti beni. Popüler olan troplar üzerine kurulmuş diyaloglar ve sırf yazılmış olmak için/satmak için yazılmış smutlardan sonra ilaç gibi geldi. Asla spicy değildi ama bir o kadar da spicydi. Bu kitap karakterlerin arasındaki tutkuyu çekimi yansıtmak için illa smut yazmak gerekmediğinin en büyük örneklerinden. Ulan bi öpücük bile yoktu eridim bittim ya kudurttu mahvetti beni yazar hadi lütfen bi kere öpsün şu çocuk diyerek okudum bazı yerleri skdldlf Özellikle Kai... gerçekten iliklerime kadar hissettim onun o umutsuz aşık tiplemesini. Aralarındaki o atışmalar o birbirlerini kudurtma yarışı o kadar kaliteliydi ki altını çizmediğim bi yer kalmadı sanırım ikisi konuşurken djdkdldl. Ya çok güzeldi, kötü bi yorum bi eleştiri bulmak istersem zorlarsam tabiki bulurum ama istemiyorum, benim aşkım bebeğim kıymetlim oldu bu kitap. Yazarın diline bayıldım, karakterlere bayıldım, Kai..beni bayılttı, ayılttı tekrar bayılttı kitap boyunca, aralarındaki o tansiyon o çekim benimde tansiyonumu yükseltti ateş bastı okurken. Ha diyememki waaowwww eşsiz benzersiz bi hikaye, tabiki değil.Ama zaten yazar bunu inkar etmiyo kızıl kraliçe ve
abi.................................. (spoilerli)
simdi ben serinin konusunu bile bilmeden once kitabin son sahnesini biliyordum (goz agiz goz emoji kombosu) kaz ve inej ciftimiz medyada pek bi populer oldugu icin cok karsima cikiyordu, yorumlarda da birisi olmuyolar demisti. ben de nasil yani bu kadar tantana olmayan ship icin mi diye dusunup o yorumun cevaplarina bakmistim, biri de son sahneyi ozetleyip o son sahnenin olduklarini ima ettigini aciklamisti.
o yuzden pek bi sok olmadi yani.
kimin olecegini de biliyordum. gecen haftalarda yedim onun spoisini. o yuzden bekledigimden galiba sasirmadim sasirmsdigim icin beni can yerimden vurmadi o yuzden de yikilip oyle cok aglanamadim. ama bu konu beni dusunduruyor. yazarlara sordugunda bir karakteri neden oldurduklerini genelde hep 1. karakter gelisimi icin 2. hikayeye katkisi icin derler. yaaaniiii resmen butun olaylar bitirince neye katkisi oldu bunun diye dusunmuyo degil insan. sirf yazar oturmus da "ya bunlarin hepsi BU KADAR olayin icinde canli cikti ya mantikli degil bence oldureyim birini. hmm hangisini oldursem? en az matthias'i seviyorum oldun cik." demis gibiydi. cunku yani bahsi gecen bu kadar olay yuzunden de olmedi. yani dogrudan en azindan. o olaylarin etkisinden dolayi oldu. simdi nina'ya karakter gelisimi olsun diye oldu desek, dedigi son sey de fjerdalilarin gozunu actirmaya calis gibisinden bi seydi. kiz bunu matthias olmemis olsa onunla beraber yapmazdi sanki. yani olumu biraz gereksiz hissettiriyor ben nina'yla tatile ciktilar diye hatirlamak istiyorum bu olayi, kitabin sonunda zaten hicbi seyi degistirmez.
wylan ile bu kitapta ekstra yakin bi bag kurdum cok hoslastim kendileriyle. ayrica matthiasla da. ve jesper. ve nina. Ve inej. ve kaz. of ben bu elemanlari cok seviyom napicaz.
kadinin yazim
Reklam
Reklam