sevgi
@nsevgihan
bölünmüş bir hatırayım ben
dünyaya dağılan
Zorba, “Kırmızı, sarı, siyah yamalarla yamanmış, binlerce ekli ve yamaları kalın sicimlerle dikildiği için en büyük fırtınalarda bile yırtılmayan bazı gemi yelkenleri vardır. Benim kalbim de öyle işte! Binlerce delikli, binlerce yamalı, ama korkusuz.” sözleriyle hayatını özetleyen, tam bir canavar, kağıt faresi olmaktan ziyade santur çalan ve raks eden baş kahraman. Onun yanında okuyup yazan, hayatı yaşamadan anlamaya çalışan, iplerini bir türlü koparamayan Patron. Bu Patron; Homeros, Buda, Bergson, Nietzsche’nin yanında bir de Zorba’nın ruhunda izler bıraktığını baştan söylüyor. Ondan hayatı sevmeyi ve ölümden korkmamayı öğrendiğini anlatıyor.
Olaylar Girit’te yaşanırken Yunan-Türk etkileşimlerine de şahit oluyor, kitabın sonlarına doğru kendinizi İki Keklik türküsünü mırıldanırken buluyorsunuz. Keyifli okumalar.
Şule Taşlı isimli okura yanıt verildi
sevgi
Canım Şule, teşekkür ederim 🌼 Okurken bana ne düşündürdüğünü değil de kitap bittikten sonra hissettiğimi yazıyorum. Belki ondandır ☺️
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Oblomov’u okumaya malum Covid’den dolayı tam kapanma zamanlarında başladım. Sürekli evde olmak, market için çıkıp birazcık da yolumu kasten uzattığım sıralarda her köşe başı polislerle karşılaşarak iki nefes almak suça intikal etmekmiş gibi, olan huzuru da hemen oracıkta bırakmak, hava mis gibi ısınmış güneş tatlı tatlı yüzüme gülümserken kaynayan kanımı bir de Oblomov’la uyuşturmak başlarda tam bir işkenceydi. Yüz değil iki yüz değil belki üç yüz sayfa Oblomovluktan öleceğim sandım. Birlikte inatla bayağı süründükten sonra onun güzel günlerinin artık geldiğini fark ettim. Evet, doğru anladınız. Kısa süreliğine de olsa Oblomov’da işler değişti. Kitap hareketlendi, adeta kanlanıp canlandı. Fakat Oblomov için aynı durum çok da uzun sürmedi. Şimdi sevdiği kadın Olga’nın gözünden bakalım ona: ”Sen iyisin, dürüst bir insansın İlya. Duygulusun. Ama bir kumru gibi. Başını kanadının altına sokuyor ve öylece kalıyorsun. Bütün hayatını tavan arasında ötmekle geçirebilirsin. Ama ben öyle değilim. Bu kadarı bana yetmez. Ben başka şeyler istiyorum. Ama nedir bu şeyler bilmiyorum. Sense bana neyi aradığımı söyleyemezsin. İstediğim şefkat değil ki benim... Onu herkes verebilir.”
Ben Oblomov’u çok sevdim. Gel gelelim o kalp diye taşıdığı mücevherle Oblomovluktan çok uzak olmasını isterdim. Çünkü o buna değerdi.
Oblomov, dostu -gerçek dostu- Ştoltz’un sözlerini her ne kadar değer verip uygulayamamışsa da -tamamen Oblomovluğundan- biz kulak verelim:
“Ya şimdi ya hiçbir zaman, unutma!”
Zelâl Altunbey isimli okura yanıt verildi
sevgi
Teşekkür ederim :)
Ne sende mihr-ü vefa var ne bende sabr ü karar. O yok bu yok ne acep bizden içtinab ettin
(Sende sevgiye vefa yok, bende sabır ve sükun yok. O yok bu yok bizden neden uzaklaştın? Ben de senin gibi bir yoksulum. Yoklukta eşitlenebilirdik...)
sevgi
"Bende yok sabr u sükûn, sende vefadan zerre
İki yoktan ne çıkar, fikredelim bir kerre."
-Nâbî