Nazlı Sıla
@nsilaaa
Reklam
Tarık Tufan’ın bu kitabını daha önce okumuştum ama ‘Aynı duyguları yeniden hisseder miyim?’ diye düşünerek bir kez daha elime aldım.
Hiç beklemediğim kadar farklı duygulara dokundu ve bu defa çok daha doğru bir zamanda okuduğumu anladım.
Çünkü bu kitap olaylardan çok duyguları anlatıyor. Bir adamın anne babasının ayrılığıyla başlayan yalnızlığı, annesinin ölümüyle daha da ağırlaşıyor. Kavuşamadığı ya da kavuşmayı seçmediği bir aşkla birleşince hayatın onu sürüklediği yolları izliyorsunuz.
Altını çizebileceğiniz, üzerine uzun uzun düşünebileceğiniz çok fazla cümle var.
Yazım dili sade, akıcı ve içe işleyen bir tonda.
Okuyup bir şans verebilirsiniz derim.
Keyifli okumalar.
Sunay Akın, hikâye anlatıcılığını en sevdiğim isimlerden biri; gerçekten de “ayaklı kütüphane” diyeceğim kadar birikimli. Edindiği bilgilerin bir ömür boyunca emek verilerek toplandığı ve bunları ilmek ilmek işleyip okura sunduğu o kadar belli ki kendisine duyduğum saygı büyük. Onun kitaplarında hem keyifli zaman geçiriyor hem de birbirinden güzel bilgiler öğreniyorum.
Bu kitabında da yine beni çok çeken detaylar vardı. Cemal Süreya’nın imzasının sırrından, Kız Kulesi ile Galata Kulesi’nin çocuğu olduğu söylenen Belém Kulesi’ne; Nazım’dan Orhan Veli’ye kadar birçok isim ve olay kitapta yer alıyor. Sunay Akın her kitabında farklı konuları bir araya getirse de, temelde tek bir odağa dokunan bir çizgi kuruyor. Bu kez de o odak ülke bayraklarının anlamları.
Bazı bölümler ilgi çekici olsa da, bazı yerlerde “bunu bilmesem de olurmuş” dediğim anlar oldu. Muhtemelen benim fazla detay sevmeyişimle ilgili. Yine bazı yerlerde siyasi tatlar hissettim; bu da beni çok çeken bir şey değil açıkçası. Neredeyse tüm kitaplarını okuduğum bir yazarın bu kitabındaki bazı konuların beni içine çekmemesi normaldir herhalde. Sonuçta yüzlerce bilginin hepsine aynı mesafede durmak mümkün değil.
Neyse, diğer kitaplarında buluşmak üzere diyelim
Keyifli okumalar.
Felsefe okumaktan genelde kaçınan, beni zorlayacağını düşünen biriyim. Fakat bu kitap beni öyle güzel aldı ve aktı gitti ki, kesinlikle önererek konuya başlamak isterim.
Siddhartha, bilginin öğretilebileceğine fakat bilgeliğin öğretilecek bir şey olmadığına inanan, bu nedenle de bütün öğretilere sırtını dönen bir Brahman oğludur. Kitap boyunca Siddhartha'nın gerçek "ben"ine ulaşma yolculuğunu okuyoruz. Bu yolculukta gerek Samana oluyor, gerek dünyevi zevklerin hepsini tadıyor fakat sonra bir ırmak kenarında ermişliğe erişiyor. Bu yolculukta Siddhartaya eşlik eden önemli ve güzel karakterler de var elbette. Onlarla tanışmak da ayrı keyifli.
Yazar kitabın ithaf kısmında kitabından bir Hint Masalı olarak bahsetmiş. Zaten Doğu esintilerinden oluşan bir kitap.
Bir "om" sesi ile insan kaç kere doğurur kendini yeniden, okuyun derim.
Keyifli okumalar.
