Kör Baykuş1000Kitap
“kendimi bütün ruhumla unutmanın uykusuna bırakmak istiyordum. unutmam mümkün olsaydı, unutmak sürekli olsaydı, gözlerim kapansaydı da azar azar uykunun ötesine, mutlak hiçliğe gömülebilseydim, varlığımı artık hissedemez olacağım noktaya varsaydım, bir mürekkep damlasında, bir musiki ahenginde ya da renkli bir ışında erir giderdim ve sonunda dalgalar ve şekiller öyle büyürlerdi ki, hissedilemezin içinde silinir, yok olurlardı. o zaman dileğime kavuşurdum."
.....
“şu yoksulluk, miskinlik dolu dünyada ilk defa sandım ki hayatımda bir güneş ışığı parladı. ama heyhat! güneş ışığı değildi bu; belki sadece gelip geçici bir ışık; kadın ya da melek şeklinde görünüp kayan bir yıldız. o bir anlık aydınlıkta, bir saniye zarfında hayatımın bütün bedbahtlıklarını gördüm; bunların görkemini fark ettim. sonra bu ışık, kaybolması gereken karanlık girdabında yine kayboldu. hayır, bu gelip geçici ışığı kendime saklayamadım.”
...........
"onu önceden görmemiş olsam da tanırdım. "
.........
AşkınAlıntı
Aşkın tanışıklık olduğunu söyleyen filozoflara hak verdim. Bu sesi daha önce işitmiş gibiydim. Bu aşkı şimdi duymaya başlamış olamazdım çünkü benim ruhum ve onun ruhu gibi çölün ruhu da ilk zamandan bu yana vardı…. Ben ona hep aşıktım. Çöl masallarını dinleye dinleye harmanlanmış bir hayaldi ve onu karşıma çıktığı anda tanımıştım.
Kendi hasretlerimin içine gömülü olduğum için, tanıdığım insanların hasretlerine nadiren dikkat ediyorum. Onların belleğimde iz bırakmaları bana doğal geliyor; ama benim de onların belleklerinde iz bırakmış olabileceğim düşüncesi beni şaşırtıyor. Geriye bu noktada tevazu mu yoksa duyarsızlık mı gösterdiğimi bilmek kalıyor.
“insan icinde bulundugu umutsuz kosullarda bazen bir zinciri bir sac teliyle koparabilecegini sanir.”
