'' Şimdi anlat bana, beni neden terk ettiğini.''
''Çok gençtin, hatta çocuktun. Bana aşıro bağlanmıştın.''
Cümleler,cümşeler.. Gereksizdi diyemem, yalan dolandı diyemem. Madem ki bir açıklama istiyordum yıllar sonra, o da açıklıyordu. Üstelik doğru söylüyordu. Çocuk yaşta vir sevgili çok ağır bir yüktür. İnsan en olmayacak zamanda tükenir, indiriverir sırtından. Hele Ali gibi her an ceketini alıp gidesi olan bir adam.
Özetle, yaşamak bir denge meselesidir. Birine aşırı bağlanmak dengesizliktir.
Bir cümle olabilir miydi bir hayatı değerli kılan? Yoksa, tek cümleyle sığdırılmış hayat çok mu boştu? Hayatın nesi doğruydu, nesi yanlış? Ya da bu türden soruları sormak doğru muydu?
Akşamı bu şekilde geçirmek ne tatlı! Doğrusu okumak gibi tatlı şey yok! Başka her şey insanı kitaptan daha çabuk yoruyor!.. Kendi evim olduğu zaman müthiş bir kütüphanem olmazsa mutsuz olurum.
Sayfa 58 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
"Beni bu halimle tanıyor musun, bilmiyorum. Ama sanmıyorum, beni her zaman olduğumdan üstün gördün. Büyük bir insan değilim ben...ben,kendi kendine yetmenin güveniyle hayata üstün gelenlerden değilim. Öyle olmayı isterdim, ama değilim. Ben yaşama yapışan biriyim, sevdiği şeylere istek duyan biriyim alt tarafı. Bütün erkekler nasılsa bende öyleyim, bir kadını sevdiğimde onu sadece onurlandırmıyorum... arzuluyorum da... Ve...seni başkalarıyla aldatmak istemiyorum. Beni küçük görmeni istemiyorum. Bunu göze alamayacak kadar sevgi duyuyorum sana..."
Sayfa 32 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu