Alemde sevgiden büyük bir umut da, sevgiden öte bir korku da yoktur. Sevgiliden korkmak, korkunun en yüksek derecesi, sevgiliden umut etmek umudun en yüksek kertesidir.Sevgilisi olmayan biri, yaşadığını sansa da yürüyen ölüden ibarettir...
["Yesrib" diyordu,"insanlığın sancılarına çare bulmak üzere, yaratılışta kardeş, dünyada eşit ve eş olduğunu bilenlerin şehri olacak; kendi nefisleri için istediklerini başkaları için de isteyenlerin, kan davasına kapılmış düşmanlar iken can ciğer dostluk kurabilenlerin, ayrı şehirlerde hiç tanışmadan yaşarken birbirilerine vâris olacak derecede kardeş olanların, hak ve hakikati, iyiyi ve güzeli yaymada ölümü göze alanların, birbirlerine yalnızca Allah için yaklaşan, kaynaşan ve öylece birleşenlerin, iyilikte yarışanlar ve örnek hayatlar sürenlerin şehri olacak."]
Yunus! dedi, parmağını kalbimin üzerinde gezdirerek, burası kalbinin en değerli yeridir. Burada siyah bir nokta vardır, canın canı, sevenin canı buradadır.O nokta, yoğun bir damla kandan ibarettir. Adına 'Süveyda' yahut 'Sevda' derler. Siyaha çalan rengi yüzündendir bu isim.
Çünkü sevda, kara talih içinde, o kara kan damlasında büyür.
Bütün tecelli denizleri, aşk fırtınaları, işte o bir damla kanda dalgalanıp çırpınır.
Aşırı sevgi bu damlayı tahrip edip dağıtırsa,parçaları bütün vücuda dağılır.
Aşk işte bu dağılmanın adıdır. Aşık ne yaptığını bilmez olur.