Karanlık, gözlerimden ruhuma girmektedir,
Ruhum karanlıklarda bir ampul bekler benim.
Ve upuzun gölgemi hiçe indirmektedir,
Yüz metrede bir gelen demir direkler benim.
Hasretim içerimde bana bir kefen taşır,
Sarsar bir bahar gibi seni ipek kumaşlar.
Benim adımlarımda topraklar yalçınlaşır;
Erir bir mavilikte senin yolunda taşlar.
Şüphesiz, pratik nedenlerden dolayı bir şeyin peşinden koştuğunuz ve başkasından uzak durduğunuz zamanlar olacaktır, fakat bunu bin bir nezaket, incelik ve esneklikle yapın.