Nur
@nurgeyist
Cogito Ergo Boom
1311 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bazen tutamıyorum işte kendimi1000Kitap
Küçük bir not düşmek istiyorum buraya;
Sade, üzerinde iktidar kuran din, devlet, toplum, aile ve belki daha fazlasına yani otorite olarak gördüğü her kuruma karşı duyduğu öfke ve tiksintiyi tanrı kısaltmasını kullanarak yazmış bu kitaptaki yazıları. Bu çok anlaşılır bir şey eyvallah insan yaşadığıdır sonuçta. Beni rahatsız eden Sade'nin öfkesi olmadı açıkçası ama bilgi, akıl ve paganizm gibi çok yücelttiği kavramlarla çelişik düşmesi tamamen ispat çabasında olan bir kitapta bana öfkesinden başka bir şey sunmamış olması ve son bölümdeki söylevleri -ki tüm hayatını da o doğrultuda yaşamış biri- elimin boş kalmasına sebep oldu. Yukarıdaki çelişki sözcüğünü biraz daha açayım, bilgiyi yüceltiyor ama paganizm hakkında -bir çok yerde- hatalı bilgiler veriyor sonra da bu hatalı bilgi üzerinden akıl yürütüp sonuca varıyor ve bu sonuçla iddiasını ispat etmiş gibi devam ediyor. Aklı yüceltiyor ama akıl yürütmelerinin çoğunda mantıksal hatalar var, konumuz mantık olsa burda safsata yapılmış der üstünü çizeriz ama yine aynı şekilde bu hatalı yoldan ilerleyip iddiasını ispat etmiş gibi devam ediyor. Dünyada binlerce farklı inanç varken sadece Yahudilik ve Hristiyanlığın doktrinlerinden ateizme varmakta akla ters. Çünkü kendi de söylediği ve diğer inanç sahiplerinin de inandığı gibi bu doktrinler belli bir dönem âlimlerinin yazdıkları. Neyse konu uzar gider, yazar gibi düşünenler kitabı çok mantıklı falan bulmuşlar öyle değil kardeşim biri size haklısın dediğinde hemen eleştiri yetinizi bir kenara bırakmayın.
Merhabalar, inceleme yazmak pek adetim olmamasına rağmen bu hafta ikinci defa bu butonu kullanma durumunda kalıyorum.
Sanırım şuan inceleme yazmak zorunda kaldığım için biraz gerginim...
Özet Mahiyetinde1000Kitap
Ünlü yunan ozan Hesiodos'a atfedilen -kuvvetle muhtemeldir ki onun olmayan- ve Türkçe'ye çevrilmeyen bu kısa şiir hakkındaki yapılmış alıntı bir incelemeyi sizinle paylaşmak istedim.
Keyifli
Turgeniev'in romanı yalnız geçen asrın Rus hayatına değil insanlığın alın yazısına da ışık tutar. Nesiller arasındaki çatışma buhran çağlarının ezelî dramı. Bazarovlar dün de yaşıyordu, yarın da yaşayacak. Kitapta anlatılan 1840'ların tutucu babalarıyla 1860'ların devrimci çocukları arasındaki uyuşmazlık. Çocuklar nesli, kendilerini yalnız kültürde değil kamu hayatının bütününde kabul ettirmeğe başlamış: Hoyrat ve maddeci. Bu genç radikallerin tek vatanı var: Nihilizm, Çevre iğrenç, hayat abes. Nihilizm: Bir kale, bir zırh, bir gerekçe. Evet, Bazcrov, yalnız 1869'ların değil, zamanımızın da kahramanı. Bir Amerikan yazarı, “Adeta ilk Bolşevik, diyor.. Daha doğrusu günümüzdeki öfkeli genç adamın orijinali.” Ne var ki, bu şeytanî çehre, Rus tarihinde sık sık karşımıza çıkar. Eleştirmek için bakar dünyaya, yermek için konuşur. Estetik değerleri küçümser Bazarov, geleneğe ve bütün sosyal değerlere tepeden bakar. Küstahtır, tok sözlüdür. Huy edinmiştir kabalığı. Beylik yargıların hüküm sürdüğü bir dünyada şaşkınlık, öfke, tiksinti uyandırır.
Bir Facianın Hikayesi / Cemil Meriç
Nietzsche ile, Nietzsche Ağladığında kitabı ile tanışmıştım ve bunu takip eden on yılda hiçbir kitabını okumadığım halde kendisine aşırı sempati duydum. Bu muhabbetin üzerine nihayet eserlerini okumaya başladığımda ise en düz söylemle şok yaşadım. Bu adam deli, fazla İncil'e maruz kalmış kendini peygamber sanıyor, narsist, herhalde ironi yapıyor ciddi olamaz dedim.
Nietzsche Ağladığında'yı okuduğumda uzun uzun onunla muhabbet etmeyi arzulamıştım. Kafası böyle içmeden güzel bir arkadaşa asla hayır diyemezdim. Eserlerindeki marjinal dile rağmen onunla arkadaş olmayı seçtim, artık sözleri deli saçması değildi ironik bir yaklaşımı vardı ve ben onu anlıyordum tabii bu anlayış sadece bir sezişten ibaretti. İki kitaptan sonra sezgilerimi kendime saklayıp hakkında bilgi sahibi olup okumaya devam etmenin daha verimli olacağını düşündüm ve kilit fikirler kitabını okudum. Şimdi Nietzsche'yi okuma yoluma yeni tanışan ve her sözüyle arkadaşını daha çok tanıma gayreti sarf eden bir acemi gibi değil, eski bir dostun keyifli muhabbeti gibi devam edebilirim.
-spoiler içerebilir-
Kitap'tan öğrendiğim üç şey ekstra dikkatimi çekti:
1. Tanrı öldü sözüyle tanınan Nietzsche'nin bütün öfkesinin hristiyanlığa olması ve İslam'dan ve Yahudilikten sempatiyle bahsetmesi.
2. Daha o günden yeni yeni yeşermekte olan moderniteye sövgüler dizmesi.
3. Kadınlara sövgüler dizmesi. -Kitaplarından kadınlara pek sempati duymadığını anlamıştım ama bu kadarı da üzdü.
