Nuriyya
@nuriyyaruslan
13 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Okuma vakti mesele ediliyorsa, ortada okuma arzusu yok demektir; çünkü aslına bakılırsa, kimsenin hiçbir zaman okumaya vakti yoktur. Ne küçüklerin ne gençlerin ne de büyüklerin. Hayat, okumaya vurulan sürekli bir köstektir.
Sayfa 93 - Metis Yayınları
Nuriyya
Ben yazilimciyim və sürekli yazılım öğrenmem lazım ve sürekli okumam lazım,o yüzden bazı kitablar hala almışım ancaq okuyamamisim.Amma mutlaka azda olsa zaman ayırıp kitap okuyorum çünki,bazı zamanlarda insan sadece kitap okumak istiyor. Bu tadı alanlar bir daha okumak isteyecektir.Eminim.
Reklam
5/10
2019 32. kitabı
-Kitabın konusu hakkında ipucu içerir-
Hakkında onca övgü dolu bir yorum okuduktan sonra okumaya karar verip, okumaya başlayınca hayal kırıklığına uğradığım bir kitap daha.
Andre Gide nobel edebiyat ödüllü bir yazar ve Pastoral Senfoni otobiyografik izler taşıyormuş.
Ayni zamanda kitabın ismi Beethoven'ın eseri Pastoral Senfoni'ye de gönderme yapıyor.
Kitapta görme engelli bir kız ve papazın yolunun kesişmesiyle başlayan olaylari okuyoruz.
Sonunu başından tahmin edebileceğiniz ve beni okurken başından sonuna kadar rahatsız eden bir kitap oldu.
Din, inanç, iyilik ve yardım severlik kavramlarını dilinden düşürmeyen, ama anlattıklarıyla yaptıkları çelişen papaz ile okuyucuyu etkilemeye çalışsa da benim açımdan tutulacak yanı yok kitabın.
Evet karakterlerden birinin görme engelli olması ve diğerinin din görevlisi olması hiçbir şeyi değiştirmez. Hatta keşke farklı karakterler seçilseydi de, bu ne biçim din adamı, ne biçim iyilik, bu nasıl masumiyet dedirtmeseydi.
Ayrıca kızın engelli oluşu sebebiyle yaptıklarını asla hoş göremeyeceğim. Sebep olacaklarını biliyor muydu, biliyordu. Bitti.
Kurgunun ötesinde bir değerlendirme yapmak gerekirse, hiçbir karakter derinlestirilmemisti, yaşananlar fazlaca yüzeysel anlatılmıştı yani teknik olarak da başarılı değildi kitap.
Sevmedim.
Nuriyya
sizin düşüncelerin,yorumlarınız benim için her zaman çok önemli ama şunu söylemek isterim ki,papazın yerinde olmadığımız için anlayamayız neler hiss etdiyini.Kör olmasına ramen kitabın sonunda ben daha çok kıza sinir oldum çünki,akıla gelmeyecek şekilde adamı vicdan azabı içerisinde bıraktı ve öldü.Bu gerçekten de çok anlamsız ve acımasız.ama genel olarak kitabı sevdim güzeldi.