nur
@nurliminal
şehrin insanı,
şehrin insanı,
şehrin
pahalı zevklerin insanı,
ucuz cesaretlerin
3019 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Harika harika harika! Sitede çok iyi analiz ve yorumlamalarının yapılmış olması sebebi ile tekrar inceleme yazmama gerek olmadığını düşünüyorum. Ahmet Ümit her zaman olduğu gibi ustalığını konuşturmuş.
Kişisel Gelişim safsatasına değil ama Ahmet Şerif İzgören'e kesinlikle inanıyorum. Bu kategoride okuduğum ve sevdiğim, anlattığı gibi yaşadığını düşündüğüm de tek insandır.
Kişisel Gelişimci olup onu bu kadar eleştirebilen başka da kimse yoktur bence. Ki bana göre aslında kendisi bir farkındalık uzmanı. Çünkü okuyunca gelişmiş değil bir şeylerin farkına varmış -uyanmış,öğrenmiş- hissediyorum. Daha önce ki okuduğum kitaplarından da çok faydalı ve güzel bilgiler edindim.
Bu kitabında farklı kişisel gelişim kitaplarından örnekler vererek aslında hepsinin birbirlerinin aynı olduklarını, o yazarların/kişilerin bize anlattıkları gibi yaşamlar sürmedikleri gerçeğini göstermiş
Kişisel gelişelim derken bunun artı ve eksilerini de gayet esprili bir şekilde anlatmış, aslında bu kişiselliğin altında batıya olan özentiliğimizin olduğunu/bundan kaynaklandığının altını çizerek toplumsal gelişmelere de dokunmuş. Güldürürken düşündüren güzel bir kitaptı.
Kitabı alırken az okunmuş ve hiç duyulmamış olması düşündürmüştü ama karakterlerin çeşitliliği bakımından okunması gereken, bittiğinde herkes gibi benimde "Tımarhane Köyü" olarak adlandırdığım Rusya köy hayatını anlatan Dostoyevski romanı.
Tabii ki romanı alıp götüren de onun gibilere tahammülü olmayanları sinir hastası edecek boyuta getiren Foma Fomiç karakteri.
Toplumca ahlaka en fazla ihtiyacımızın olduğu şu zamanlarda özellikle bir ahlak dersi almak yada vermek gerekirse diziler/filmler/kadın programları yerine Peyami Safa’nın bu gibi kitapları okutulabilir. (Sonuçlar aynı olsada, en azından edebi değeri var.)
Aldatmanın ve aldanmanın Peyami Safa'nın muhteşem dili, anlatımı ve analizleriyle kurgulandığı bence çok güzel bir eseri daha. En dikkatimi çeken karakter yeri az olmasına rağmen Selim oldu.
Ayrıca Şimşek'le birbirine benzeten de yalnız ben değilimdir diye düşünüyorum :)
Stefan Zweig okurken ne kadar sıkıldıysam Peyami Safa okurken tam tersi bir o kadar keyif duydum. Cümlelerde, analizlerde çevremi hatta kendimi buldum, yer yer kaybettim. Kendisine hayranlığım da, saygım da kat kat arttı. Çok büyüksün Peyami Safa.
