Memede olan olmuştu. Gözüne uyku girmivordu Düşüncelere kaptırmıştı kendini. Düşünceler kafasına akın ediyordu Düşünüyordu artık. Dünya kafasında büyümüştü. Dünyann genişliğini düşünüyordu. Değirmenoluk köyü bir nokta gibi kalmıştı gözünde. O kocaman Abdi Ağa, karınca gibi kalmıştı gözünde Belki de ilk olarak doğru dürüst düşünüyordu. Aşk ile șevk ile düşünüyordu. Kin duyuyordu artık. Kendi gözünde kendisi büyümüştü. Kendini de insan saymaya başladı. Yatakta bir taraftan bir tarafa dönerken söylendi. "Abdi Ağa da insan, biz de..."
Bu kitaba dair uzunca bir şeyler yazacak takadi de haddi de bulamıyorum kendimde. Ben ne ara okumuşum, neydi bunlar onu da bilemiyorum. Düş mü gördüm, uykumda mı sayıkladım tüm bunları bundan da haberdar değilim. Tek bildiğim bu atlas koynumda uzun yıllar benimle yaşayacak..
Yaşanılanlar, görülenler ve öğrenilenler ne kadar acı olursa olsun, macera insanoğlu için büyük bir nimetti. Çünkü dünyadaki en büyük mutluluk, bu dünyanın şahidi olmaktı.