Siyahin Kelebeği
Selam yıldızlarım! Bugün Yaz Gecesi kitabında çok merak ettiğim bir çiftin kitabı olan “Siyahın Kelebeği” kitabıyla geldim. Kitap o kadar güzeldi ki bayılmamak elde değildi bence
Daha ilk sayfalardan onların arasındaki çekimi hissetmemek imkansız derim. Çünkü o kadar güzeller ki hissetmeseniz onlara hakaret olacak gibi. İlk bölümün sonu ise kitabın asıl olayını içeriyor. Elbette bir olay bekliyorsunuz ve onun gelişi de her sahneden belli oluyor. Hele sonraki sahneleri okuyunca ‘tamam’ diyorsunuz, ‘ben neler olacağını biliyorum’. Ama buna rağmen okuma isteğinizi bastıramayacağınız kesin. Klişe kitapların hastasıyız yani yalan mı söyleyelim? Meyra’nın hareketlerine ve verdiği kararlara hak vermiyor değilim. Sonuçta yaşadığı normal bir durum değil ve elinde olanlarla ilerlemeye çalışmak zorunda. Ama biraz da olsa Tolga’yı anlamasını beklerdim. Ya anlamasa bile bunu denemesi gerekiyordu bence. Tolga bunu çok hak ediyorum ama Meyra’nın gittiği yer, en kırıcı olanı denebilir. Evet eline yeni bir bilgi geçmiş olabilir ama hiç mi güvenmeyi denemiyorsun kızım be… Tolga’nın yaptıkları bence normaldi, anormal bir şey yaptığını düşünmüyorum. İlerliyorum dese de yerinde saydığı her halinden belli oluyor. Bunu görmemek için kör olmak gerek. Benim favori sahnelerim, Tolga’nın birlikte olan geçmişlerini anlattığı yerler. O kadar keyifle okudum ki hepsini Ama en en en sevdiğim, beldeki dövme detayı. Allah’ım o sahne beni bitirdi!!!Meyra’nın biraz da olsa durumları anlamaya başlamasıyla, tam diyorum ‘olacak’ bir baktım… Ne diyeyim sana ben? Söylenecek söz mü bıraktın? Neyse ki beklediğimin aksine oturup kalmadı. Beni en sarsan Masal’dı diyebilirim. Hatıralar en çok Meyra’yı mı üzdü beni mi bilmiyorum… Tolga’nın ilk kez sert çıkışı belki haklıydı ama ithamı çok
Çağla Fulya isimli okura yanıt verildi
Zeren
Sizin de kaleminize sağlık💚
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Yaz GecesiKitap Yorumu
Selam yıldızlarım! Bugün en az kapağı kadar hikayesi de sıcaklıkla dolu olan “Yaz Gecesi” kitabıyla geldim. Kapağı, karakter kartları, hikayesi… Kitaptaki aşkla aşk yaşadım desem az kalır.
Kitap beklediğimden de güzel başladı. Asla böyle bir başlangıç, geçmiş temeli beklemiyordum. Efran’ı ve geçmişinden sahneleri okuduğum her an içimden o kadar çok parça koptu ki anlatamam. Onu fazlasıyla anlamanıza yetecek birçok sahne var. Kendisiyle olan tereddütlerine, bariz olan o ‘ihtiyatlı’ hallerine belki de hak vereceksiniz. Sadece tek bir sahne var ona fazlaca öfkeleneceğiniz, onu evire çevire dövmek isteyeceğiniz. Yani o sahnede kendimi nasıl sakin tutup okumaya devam edebildim hiç bilmiyorum. Havin’e o kadar çok şey söylemek istiyorum ki… Hareketleri, netliği, kendinden emin oluşu, kabullenişi ve daha sayamadığım her şeyi beni mest etti. Güçlü, kendinden ve duygularından emin olan karakterlerin hastasıyım. Havin o dozu size bolca verecek inanın. Ayrıca kendisi çok merhametli Neden bunu dediğimi okuyunca anlayacak ve benim gibi ağlayacaksınız eminim. Dayanamıyorsunuz çünkü. Hele bir de Efran dizlerinin üzerine o farkındalıkla çöküyor ya, işte siz de o an muslukları açıveriyorsunuz. Yaptığı hem çok zor hem de çok merhamet gerektiren bir şey… Kemal amca aşk adam ya! En büyük shipper diyebilirim onun için Her ikisinin de yanında olup yine de tarafını açıkça belli etmesi çook tatlıydı! Karan ve Orkun’da değinmek istediğim ilk şey ‘biliyordum’ olabilir. Her sahnede adım kadar emin olduğum bir durum vardı ve ortaya çıktığında kitaba gülmekle ağlamak arasında bakmış olabilirim. Çünkü asıl olay ortaya çıkıp gerçeklerin ortaya dökülmesi gerekiyordu. İki durumu da kolayca anlayacaksınız elbet ama bence en beklenmeyeni Kemal amcanın geçmiş itirafıydı. Bu ‘harbi şok’ dediğim bir
Çağla Fulya isimli okura yanıt verildi
Zeren
Okurken bende bayıldım 🥹 kaleminize sağlık 🌷
“Geçmiş tam karşımda duruyordu lakin ben zaten hiç ondan gidememiştim ki.”
Selam yıldızlarım! Bugün, geçmiş ve bugünün koparılmaz iplerle bağlandığını hissettiren bir kitap olan “Geçmişin Çığlıkları” ile geldim. Konu bakımından da yazım dili bakımından da biraz daha farklı bir kitaptı. Yazım dilinin farklı oluşu da biraz tuhaf hissettirdi bana açıkçası. Bir de sürekli geçmiş günümüz arasında bir mekik dokuduğumuz için biraz yoruldum. Normalde alışığım, özellikle de bu aralar geçmiş-gelecek olarak ilerleyen kitaplar çok okuyorum ama kitabın yazım dilinden dolayı hikayeye adapte olmam da zorlaştı. Hatta alışana kadar yarısına geldim denebilir…
Geçmişin insanın yakasına ne kadar şiddetli yapışabileceğini okurken cidden hissediyorsunuz. Özellikle bir ‘gerçek’ söz konusu olduğunda bu hissim daha da yükseldi. Tahmin ettiğim bir durum vardı; kitap boyunca bu düşüncemle hem ters düştük hem de şüphelendiren o düşünceler kenarda yer aldı. Hazan bence hislerinde ve hareketlerinde gayet haklıydı. Özellikle geçmişi düşünürsek ben olsam bende aynı şeyleri yapabilirdim diye düşünüyorum. Özgür konusunda çok kararsızdım en başından beri. Evet, kelimeleri ve davranışları çok net düşüncelere sebebiyet verebiliyor ama yine de Özgür, en son sayfaya kadar bende bir soru işaretiydi. Son sayfa ise benim bir düşüncemi cevaplandırmaya iten bir mesajı içeriyordu. Şüphelerim vardı. Hazan gibi bende yalanlar söyleyip kaçmak, en sonunda yine Hazan’ın yaptığını yapmak isterdim ama sonunun bu olacağı baştan belliydi belki de. Biz görmek istemedik sadece dedirtti bana :)
Kitabın yazım dili dışında bence bir sorunu yok. Adapte olursanız da bence gayet keyifli bir hikayesi var. Muhtemelen ben yanlış bir zamanda okuduğum için böyle oldu Geçmişten bugüne uzanan köklü, kısa ama çok şey anlatan bir
Fatma Kılınç isimli okura yanıt verildi
Zeren
Fatma Kılınç sizin de kaleminize sağlık🫶♥️Themis’in GözyaşlarıKitap Yorumu
Selam yıldızlarım! Bugün kapağıyla beni okumaya teşvik eden, durmaksızın okuyup karmaşık duygularda savrulduğum “Themis’in Gözyaşları” kitabıyla geldim. Kabul ediyorum, kitabı fantastik zannettim kapağından ötürü. Fakat hikayesi, iyi ki fantastik değilmiş dedirtti bana. Evet, bana!
Hiç ama hiç bu kitaba başlarken iilk sayfalarındaki mektuba ağlayacağım aklıma gelmezdi. Rüya, Cengiz, Asya, Eymen ve Yiğit… Karmaşık durumu daha da karmaşık hale getiren beş karakter. Cengiz’i bir gram seviyor musun de? Sevmem, sevemem. Onca yaptığından sonra ihtimal bile yok. Ama diğer her karakteri sevdim. Birçok yerde Rüya’ya kızdım ama anlamaya da çalıştım. Eymen’i sevdim, onun hayatına şaşırdım ama onu anladım. Asya’ya ise sadece bir kez, kendini geri çektiğinde kızdım. Onun dışında bir kez olsun başka olumsuz hiçbir şey düşünmedim. Bunlar dışında arkadaş çevrelerindeki diğer her karakter hikayeye renk katmış. Asıl olaya değinmeden önce son olarak da Eymen ve Rüya’nın sonlara doğru yer alan sahneleri çok içten ve değiştiriciydi, iyi yönde… Kitabın ana konusu olan Nisan ise bambaşka bir durum, hüzün. Onunla ilgili sahnelerde ister istemez içime bir öküz oturmuş gibi hissettim. O kadar etkilendim, hikayesi o kadar bana dokundu ki onun kadar üzüldüm, ağladım. Hayatın içinden bir gerçek onun yaşadıkları, hissettikleri, düşünceleri. Her birini, bir yerlerde birileri yaşıyor ve bunu bilmek daha da kötü hissettiriyor. Ama benim için en can alıcı yerleri iki ayrı kelimeden ve sahneden oluştuyor; toprak ve adalet… Birinde oturup dakikalarca ağlarken; diğerinde sinirden ağzıma geleni saydım. Birisi yetti mi derseniz de yetmedi, yetmez, yetmemeli. Her şey gerçek her biri yaşanmış bir andan ibaret ve o kadar can acıtıyor ki, tarifsiz.
Bir kitap seni ne kadar etkileyebilir? Senin kalbini ne kadar
ALEYNA YEŞİLADA isimli okura yanıt verildi
Zeren
Kitabı okurken bende mahvoldum🥺🥹🫶