Süreyya

‘Şimdi-burada’ —işin aslı, hiçbirzaman böyle değildir; ‘şimdi’de de, ‘bura’da da —sanki, bir ‘dünya’nın saptanabilir bir belirgin ‘nokta’sında—değildir yaşam: çoktan geride kalmış, anı olarak durağanlaşmış; hem de, çoktan öteye geçmiş, ulaşılmak istenen ereklere doğru yürüyüp ilerlemiştir. Garip bir biçimde, ancak geldiği yer ile çıkacağı yol iyice belirsizleşince bilinçlendirir kişi ‘şimdi-burada’sını: artık orada olmayacağı belirginleştiğinde, ‘ora’sı da belirginleşmiştir. Örneğin, epey bir süre içinde bulunduğu, önemli —şiddetli, sevinçli, ağrılı— şeyler yaşadığı bir uzama, birgün, bakıp, “Burası öldü artık…”, dediğinde…

Reklam

Süreyya

“Süreler, aşamalar, dönemler vardır yaşamda —bir noktadan bir noktaya katedilen yollar, belirli sayıda yıllar süren oluşumlar, ancak bir aşamanın tam olarak katedilmesiyle açılabilen yönler— bir sürekli yürüyüş…”

Süreyya

“Durduğunun, beklediğinin (—belki, gelmeyeceğini bildiği bir şeyi ya da birisini beklediğinin) bilincindedir; ama, o bilinç, ileriye dönük, geleceğe yönelen tutumuyla, aynı zamanda, zamanı gelince bir yere doğru yola çıkma kararlılığını da içinde barındırır.”

Takip Önerileri

Süreyya

Bir gün ki ölü bulmuştum kendimi, korkmuştum Öyle bir yok olma saatinde, bir kuytuda Sanırım boynumdaki bu yara izi ondan Kaplanır sabahları göğe uzansam Geceden kalma bir yıldızla Buz rengi bir yıldızla. Edip Cansever

Şiir

Süreyya

, bir kitap okudu