Puan vermedi·208 syf.·
2026 438. kitabı
Hayatın gerçekleri bizi genellikle ters yöne iter ama hepimiz geçmişimizi korumayı severiz. 
Paola Peretti
Beş Kız Kardeş , aile sırlarını çözme çabası üzerinden unutmanın ve hatırlamanın önemini işler. Kitabın odak noktaları şunlardır:
Teyzelerinin en büyüğü Euterpe hayatını kaybetmeden önce Cecilia'ya, 1945'te ortadan kaybolan dayısı Lorenzo'yu bulması için bir görev verir.
Cecilia, dayısını ararken çocukluğunun geçtiği evdeki kadınların (Euterpe, Talia, Melpomene, Tersicore ve Urania) hikayelerini ve anılarını yeniden keşfeder.
Hafıza ve Geçmiş,Aile sırlarının peşine düşen Cecilia'ya çocukluk arkadaşı Giada ve arşivci, polis, rahip gibi farklı karakterler yardım eder. Bu süreç, sadece bir kayıp vakasını çözmekle kalmaz, şehrin geçmişine ve insan doğasına dair derin gerçekleri ortaya çıkarır.
Alzheimer hastası teyzeleri ve annesiyle birlikte büyüyen Cecilia isimli genç bir kızın, 1945'te bebekken kaybolan dayısı Lorenzo'yu bulmak için giriştiği duygusal ve gizemli arayışı konu alır. Beş Kız Kardeş
Sanki beni her zaman yeryüzünden birkaç metre yukarıda tutan bir hikâyenin içinde yaşıyormuşum gibi. Detaylar orada, altımda, bizi ayıran rüya ve gerçek katmanına çarparak dikkatimi çekiyor ama ben hiçbir şey hissetmiyorum, gözlerimi onlara asla indirmiyorum.
Her şey bana net olmaktan bir adım uzakta görünüyor ama hâlâ bir şey hissetmiyorum. S:106
Paola Peretti
Beş Kız Kardeş , aile sırlarını çözme çabası üzerinden unutmanın ve hatırlamanın önemini işler. Kitabın odak noktaları şunlardır:
Teyzelerinin en büyüğü Euterpe hayatını kaybetmeden önce Cecilia'ya, 1945'te ortadan kaybolan dayısı Lorenzo'yu bulması için bir görev verir.
Cecilia, dayısını ararken çocukluğunun geçtiği evdeki kadınların (Euterpe, Talia, Melpomene, Tersicore ve Urania) hikayelerini ve anılarını yeniden keşfeder.
Hafıza ve Geçmiş,Aile sırlarının peşine düşen Cecilia'ya çocukluk arkadaşı Giada ve arşivci, polis, rahip gibi farklı karakterler yardım eder. Bu süreç, sadece bir kayıp vakasını çözmekle kalmaz, şehrin geçmişine ve insan doğasına dair derin gerçekleri ortaya çıkarır.
Alzheimer hastası teyzeleri ve annesiyle birlikte büyüyen Cecilia isimli genç bir kızın, 1945'te bebekken kaybolan dayısı Lorenzo'yu bulmak için giriştiği duygusal ve gizemli arayışı konu alır. Beş Kız Kardeş
Sanki beni her zaman yeryüzünden birkaç metre yukarıda tutan bir hikâyenin içinde yaşıyormuşum gibi. Detaylar orada, altımda, bizi ayıran rüya ve gerçek katmanına çarparak dikkatimi çekiyor ama ben hiçbir şey hissetmiyorum, gözlerimi onlara asla indirmiyorum.
Her şey bana net olmaktan bir adım uzakta görünüyor ama hâlâ bir şey hissetmiyorum. S:106
Kayıp Kardeş 
Claire Kendal
Merhaba arkadaşlar, nasılsınız? Bugün sizlere son zamanlarda hayli merak ettiğim bir kitapla geldim: 'Kayıp Kardeş'. Bu kitap son dönemlerde hayli konuşuldu ve ben de psikolojik gerilim türünde bir kitap olduğunu öğrendiğim an okuma listemde öne taşıdım.
Kurgu, tam on yıl önce ardında hiçbir iz bırakmadan aniden ortadan kaybolan ablasının yokluğuyla büyüyen Ella’nın hikayesini odak noktasına alıyor. Yıllar geçmiş olsa da bu gizemi çözmekten vazgeçmeyen Ella, herkesin "artık dur" dediği noktada, gerçeklerle yüzleşmek için tehlikeli bir yolculuğa çıkıyor. Kitabın en dikkat çekici ve özgün yönü, anlatımın doğrudan kayıp ablasına hitaben, çok samimi ve sarsıcı bir dille yapılmış olması.
Kitabın genel temposu hakkında ufak bir detaydan bahsetmek gerekirse; eğer sayfaları sürekli bir aksiyonla çevireceğiniz dinamik bir gerilim bekliyorsanız, hikaye finale kadar size biraz fazla sakin ve durağan gelebilir. Olaylar büyük patlamalarla değil, karakterin iç dünyasındaki psikolojik gelgitlerle şekilleniyor. Ancak bu sakin gidişat sizi yanıltmasın; kitap tüm aksiyonunu sonuna saklıyor! Hikayenin finali, o durağanlığı tamamen unutturacak kadar büyük, sarsıcı ve oldukça heyecanlı bir ters köşeyle bitiyor. Sır perdesi aralandığında karşılaştığınız gerçek, tüm o bekleyişe kesinlikle değiyor.
Büyük bir aksiyondan ziyade, sabırla örülen bir gizemin sarsıcı finaline odaklanmak isteyenler için güzel bir mola kitabı diyebiliriz. Peki, siz bu türde okumalar yapar mısınız?
İlknur 
Seval S.
Reklam
Kahramanın Laneti1000Kitap
Frank Herbert’in "Dune" serisini yalnızca bir bilimkurgu klasiği olarak tanımlamak, okyanusu bir su birikintisi sanmaya benzer. Serinin ilk kitabı "Çöl Gezegeni Dune", klasik bir kahramanın yolculuğu anlatısının en görkemli örneklerinden biri olarak parıldar. Ancak bu görkemin ardındaki acımasız gerçeği ve anlatının asıl maksadını ancak devam kitabı "Dune Mesihi"ni okuduğumuzda kavrarız. Eğer "Dune" bir imparatorluğun kuruluş destanıysa, "Dune Mesihi" bu destanın arkasında bıraktığı kanlı enkazın, yıkılan hayatların ve mutlak gücün kaçınılmaz lanetinin ağıtıdır. İkinci kitap, ilkini yeniden okumamızı sağlayan, onu ters yüz eden ve Herbert’in asıl tezini açığa çıkaran bir anahtar işlevi görür.
Kahraman Miti ile Yüzleşme ve Yapıbozum
"Dune", Paul Atreides’in çöl gezegeni Arrakis’te ailesinin yok oluşundan, Fremen halkının mesihi Muad’Dib’e dönüşmesinin sürükleyici hikayesidir. Okur, yetenekli, asil ve haksızlığa uğramış genç bir adamın, doğaüstü yeteneklerini ve stratejik dehasını kullanarak zalimlerden intikam almasını ve halkını özgürlüğe kavuşturmasını coşkuyla izler. Bu, Joseph Campbell’ın monomit kuramının neredeyse kusursuz bir yansımasıdır.
"Dune Mesihi" ise tam da bu noktada devreye girer ve perdeyi acımasızca aralar. Kitap, Paul’un zaferinden on iki yıl sonrasında, tahttayken başlar. Artık karşımızda çölün özgür savaşçısı değil, adına başlatılan kutsal cihatta altmış bir milyar insanın öldüğü, bürokrasinin ve kehanetin labirentlerinde sıkışıp kalmış, evrenin en güçlü ve en yalnız adamı vardır. Herbert’in burada yaptığı şey, kendi yarattığı kahraman mitini bilinçli bir şekilde yapıbozuma uğratmaktır. İlk kitapta hayranlık duyduğumuz Mesih figürü, ikinci kitapta bir tiranın, farkında olmadan zincirlerinden boşanmış bir yıkım gücünün portresine dönüşür.
Kitap aslında konu olarak çok güzel bir potansiyele sahip. Düşük puan verilmesine rağmen yine de bir şans vermek istedim ama neden düşük puan aldığını şu an daha iyi anlıyorum. Yazım tarzı asla bana hitap etmiyor karaketlerin üslupları çok kötüydü bana samimiyetsizce ve saygısızca geldi. Ben diyaloglarda küfür karşıtı bir insan değilim yeri geldiğinde sahnenin o atmosferi ile edilen küfürleri okuyorum normal bir şey ama bu kitapta o kadar fazlaydı ki bir yerden sonra rahatsız etmeye başladı.
Kısaca konusundan bahsedecek olursam. Yıllar önce Deli Kral’ın bir iblisle yaptığı anlaşma tüm krallığın kaderini değiştiriyor. Kral ölüyor, insanlar ölümcül bir hastalığın pençesine düşüyor ve doğaüstü varlıklar iblislerin kontrolü altında yaşamaya mahkum kalıyor. Bu lanetin tamamen gerçekleşmesini engelleyen tek kişi ise son veliaht olan Ejderha Prens. Eğer o da düşerse krallığın son umudu yok olacak.
Finley ise krallığın en uzak ve yoksul köylerinden birinde yaşayan genç bir kız. İnsanların ölümlerini geciktirebilmek için iksirler ve panzehirler hazırlıyor, köylülere yardım ediyor. Savaşçı, avcı aynı zamanda cesur bir karakter. Ancak bir gün yasak ormana girip bitki toplarken Ejderha Prens tarafından yakalanıyor. Prens kızın topraklarına izinsiz girdiği ve bitkilerin izinsiz aldığı için Finley'i cezalandırmak istiyor. Bu yüzden kızı kaçırıp kuleye hapsediyor ve böylece hikaye başlıyor.
Ben Finley’in büyük bir maceraya atılacağını, laneti çözmeye çalışacağını, krallığın sırlarını keşfedeceğini ve Ejderha Prens’le birlikte mücadele vereceğini düşünüyordum. Fakat hikaye beklediğim gibi ilerlemedi. Bunun yerine sayfaların büyük kısmında Finley’in kulede geçirdiği zamanı, prensle olan çekişmesini ve aralarındaki çekimi okuyoruz.
Aslında romantizm olması beni rahatsız etmezdi.
Başkahraman Emilia Haines, geçmişinde ağır bir kayıp yaşamış eski bir polis memurudur. Polisliği bırakmış olsa da suç ve adalet kavramlarından kopamaz. Zamanının bir kısmını insanların anonim olarak sırlarını paylaştığı İtiraf Odası isimli çevrimiçi forumu takip ederek geçirir.
Forumda genellikle aldatma, hırsızlık veya vicdan azabı yaratan küçük sırlar paylaşılırken bir gün çok farklı bir itiraf ortaya çıkar: cinayet. Başlangıçta bunun kötü bir şaka olduğu düşünülür, ancak kısa süre sonra olayların gerçek olabileceğine dair işaretler ortaya çıkmaya başlar ve Emilia kendini tehlikeli bir soruşturmanın içinde bulur.
Kitap cinayet itirafı gibi çok güçlü bir fikirle başlıyor. Ancak aynı tempoda ilerlemiyor. Kurgunun önemli bir kısmı çevrimiçi ortamlar etrafında dönüyor. Anonim forumlar, kullanıcılar, dijital izler bazı okurlara ilgi çekici gelebilir. Diğer bir kısmı da araştırma, şüpheler ve karakterlerin geçmişleri üzerine kurulu. Yani konunun gizemi suçtan çok, karakterlerin sırlarından besleniyor. Haliyle aksiyon beklentisinde olanlar yavaşça uzaklaşabilirler.
Değişik temaları severiz. Lakin bir kitabın %50’si araştırma ve finaldir. Olay örgüsü suç ve soruşturma etrafında dönüyormuş gibi görünse de odak noktası çoğu zaman karakterlerin duygusal çatışmalarıydı. Dedektiflik süreci, ipuçlarını takip etme konusu da yüzeysel işlenmiş. Ayrıca okur açısından da mantık yürüterek aksiyon alma durumu oldukça sınırlıydı. Dolayısıyla kitaptan mutlu ayrılmadım. Ama okuduğuma da pişman olmadım. Bence bu kitabın en büyük handikapı çok ama çok daha iyilerini okumuş olmamız. Aynı kitabı on yıl önce okusaydım muhtemelen düşüncelerim daha farklı olurdu.
Kitabı yarım bıraktım.Bırakmaktaki sebebim tamamen kişisel.Ciddi odak sorunu olan biriyim kitabın puntosu bana göre küçük ve sıkı (odak sorunu olmayanlara zor gelmeyebilir).Halihazırda böyle bir sorunum varken yoğun bilgi içeren ve küçük puntolu bir kitabı okumak bana eziyetten başka bir şey getirmezdi..
Reklam
Reklam