osman koçer
@odsuz
bilinmez
Şu anda okuduğu kitaplar
osman koçer
, bir kitap okudu10/10
Beğendi
·14 günde okudu
·Okunma: 02 Nisan 2026 22:03
·2026 13. kitabı
Berbat görünüyordu,saçı sakalı kaskatı,üstü başı perişan,çokluk giydiği , O' nun da sevdiği yılların ve çokca giymenin verdigi zedelerden parça pinçik olmuş kahverengi ceketi,ta uzaklardan gelip sadece kafasını değil çoğu zaman kafasının içinide ısıtan mavi beresi ,rengi degisimis pabuçları ve taşıyamadığı gövdesiyle birlikte bir bütün bedeni yana doğru eğrilerek ,aslında eğilmekde değilde yamularak kaldırımın kenarına düşmüştü.
Düşmüştü.düşkünlüğü vakit ayırmaksızın tepesinde geziniyor,ortalama bi hayata devam edebildiği gibi aynı zamanda sokaklarda hayalet gibi dolaşabilip, yarı deli biçare evsizlerin ruhaniyetine ,saç baş üryan kalenderilerin cismaniyetine bürünür vaziyette kentin içlerine içlerine devrilip ,devrilip kaldığı ,düştügü yerleri mekan ediniyordu.
Kafasına düşen,düşebilicek yapraklardan kendini korumak,güneşin aydınlığından kaçıp kendi gölgesini ,yada kendi gecesini,ya da kendi karanligini yaratmak için eline ne geçerse kellesmis kafasını örtüp,ağrılarından bıktığı belciğinden ve kemiklerinden bağırarak ortaya çıkan sızısından kurtulmak için ilk bulduğu duvara bedenini dayayıp gömülmüştü.
Gömülmüştü.Gömülmüşlüğü sadece mezar başlarına gidip baştan sona definlere katılmakla sınırlanmıyor,bildiği bilmediği mezarların otunu çöpünü elbiselerinin orasına burasina ölü topraklarını değdire değdire temizlemesiyle devam ediyordu.Vardı o boşluklara uzanmıslığı,kimi dünyadan ne medetler umarak hayallere kapıla kapıla dolduracaktı,kimi kendisi gibi zaten varlığı yokluğu mechullerden olup sessizce girivericekti bu boşlukları doldurmaya .Ömrü hayatını boşluk doldurmakla gecirmekten bıkmış olsada,kendi boşluğunu dolduracak olanın kendisinden bihaber oluşunun acısı ,zaman zaman dolu bir ,bir tek,sadece bir tane dolu mezara da uzanmasina sebep
