Öfffff öffff aşırı zorlamaydı sonu aşırı. En nefret ettiğim kitap türü. Uykusuz kaldığıma değmez. Yazıklar olsun. Bi kere katil kim romanlarının da bi namusu vardır. Bu namusu çiğneyen yazarlara ifffrit olurum. Yıllar önce bir ahmet ümit romanında yaşamıştım bunu. Polisiye romanlarda -benim için- ince detaylarla katilin kim olduğundan şüphelenmemizi gerektirecek ipuçları olması gerekir, katili bulamasak da tahmin yürütmemiz lazım yani işin eğlencesi burda. Ama bu kitapta okuduğun 300 sayfanın aslında bir çöp bir yalan olduğunu öğreniyorsun, kitabın sonu aşırı saçma bi şekilde kitapta hiçbir şekilde bahsedilmeyen şeyler çıkıyor. Yani deli oluyorum böyle şeylere. Kitabın başında zaten ethanı bağıra bağıra ej zannettirmek istemesi bi garipti ama böyle aşırı salak bi son da beklemiyodum aşırı sinirlendim yarın mesai var ve ben uykusuz kaldım. Evet kitap sürükleyiciydi. Teşekkürler.
Seni hiç okumamayı dilerdim..Edebiyat
Offfff offf offff nerden okudum bu kitabı bilmiyorum.. sonlara doğru o kadar sinirlendim ki.. yarım bırakmaktan hoşlanmadığım için devam etmem gerekiyordu ve an itibariyle reading slumpa girmiş dahi olabilirim. Oysa ki yeni çıkmıştım.
Başlangıç o kadar tatlıydı ki the notebook tadında romcom okuyacağımı düşünmüştüm.
Arka plandaki toksik ilişki başlangıçta küçük aşağılamalar toplum içinde ana karakteri ki onu da hiç sevmedim aşağılamaktan bahsediyordu. Sonra mahrem fotoğraflarını internette yayınlamaktan şiddete oradan da tecavüz girişimine kadar devam etti. Birincisi yazarın hayatı boyunca zorbalığa şiddete tacize artık aklınıza gelecek
ne kadar sıkıntılı durum varsa maruz kaldığını düşünmüyorum. Zaten kitabın sonunda da ailesinde ki güçlü kadınlardan bahsediyor ki kitabın arasına da kadın dayanışması serpiştirilmiş. Ama en azından yararıcığını kullanabilirdi bir yazar olarak beyni empatiyle fikirlerle dolu olmalıydı kelimelerini kullanabilirdi. Yapmadı. En azından bu duruma maruz kalan kurbanlarla belki öncesinde küçük röportajlar yapıp ona göre yazabilirdi bunu da yapmadı. Tacize uğramak yazarın kendini o güçlü gördüğü yerden baktığı gibi bişey değil şiddete uğramak böyle bişey değil. Evet kadınlara hiç birşey yapamıyorsanız sesinizi kullanın dedi belki kendine göre bu mesajı vermeye çalıştı. Ama anlatım o kadar sığdı ki ben bi kadın olarak tüm bunları yaşamak zorunda kalan kadının neden sesini çıkarmadığını neden konuşmadığını anlayamadım. Ana karakterle empati yapamadım. Eğer tacize uğramışsan ve sesini çıkarmamışsan ya da ne olursa olsun böyle bir şeye maruz kalmışsan evet bütün ilişkilerin bok oluyor. Güvenemiyorsun aşık bile olmuşsan kaçmak istiyorsun yeni bi ilişkiye başlamıyorsun başlamışsan bile belki o çok sevdiğin adamın yanında gözlerini kapatıp huzurla
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Nobel ödüllü 
Mo Yan, dokuz çocuklu bir ailenin başından geçenlerle Çin ' in Japonlar tarafından işgalini, İç Savaşları, Kültür Devrimini, Toprak reformlarını, Komünist düzene geçilmesini , kapitalizmin ve batı kültürünün topluma yavaş yavaş sızmasını, toplumun yozlaşmasını, kıtlık dönemlerini, kadının bütün bu süregelen zaman içinde hep değersiz görülmesini, dinmeyen acılarını işlemiş.
Bin sayfalık kitapta satır satır, acı işlenmiş. Çocuklar değişime ayak uydururken, Shangguan Lu ' senin yerine sabır taşı olsaydı çatlardı. Kızlar aklına eseni yapıp çocuklarını senin kucağına bırakıp bırakıp gittiler. Gün yüzü görmedin be kadın. Hele değirmende çalışmak zorunda kaldığın dönem yok mu? Offff, offfff...
Kitabın sonunda önemli karakterlerle ilgili bölümler var. Böylece karanlıkta her hangi bir yan kalmamış oluyor. Kızlar birer birer kendi seçtikleri yollarda, kendi sonlarını hazırlıyorlar. Bütün kitabın anlatıcısı Jintong'u dayak delisi yapmak geliyor insanın içinden. Bir yandan da onun basiretsizliği, ailesindeki kadınların gücünü daha da vurgulamak için iyi bir arka plan.
Mo Yan, dokuz çocuklu bir ailenin başından geçenlerle Çin ' in Japonlar tarafından işgalini, İç Savaşları, Kültür Devrimini, Toprak reformlarını, Komünist düzene geçilmesini , kapitalizmin ve batı kültürünün topluma yavaş yavaş sızmasını, toplumun yozlaşmasını, kıtlık dönemlerini, kadının bütün bu süregelen zaman içinde hep değersiz görülmesini, dinmeyen acılarını işlemiş.
Bin sayfalık kitapta satır satır, acı işlenmiş. Çocuklar değişime ayak uydururken, Shangguan Lu ' senin yerine sabır taşı olsaydı çatlardı. Kızlar aklına eseni yapıp çocuklarını senin kucağına bırakıp bırakıp gittiler. Gün yüzü görmedin be kadın. Hele değirmende çalışmak zorunda kaldığın dönem yok mu? Offff, offfff...
Kitabın sonunda önemli karakterlerle ilgili bölümler var. Böylece karanlıkta her hangi bir yan kalmamış oluyor. Kızlar birer birer kendi seçtikleri yollarda, kendi sonlarını hazırlıyorlar. Bütün kitabın anlatıcısı Jintong'u dayak delisi yapmak geliyor insanın içinden. Bir yandan da onun basiretsizliği, ailesindeki kadınların gücünü daha da vurgulamak için iyi bir arka plan.
#pandadiyorki Lili May Serisi//Kitap Yorumu
.
.
30 yıl önce meydana gelmiş büyük bir savaş, sonrasında oluşan zehirli bir uçurum, yok olan rüyalar ve geriye kalan düşsüzler ordusu. Yüksektepeyi ve Ada krallığını birbirinden ayıran dipsiz uçurumun ötesine geçmek mümkün değil. Ya da en azından cadı Senaluf ve yardımcısı Kol bahar festivali için uçurumu geçip Yüksektepeye gelene kadar herkes öyle zannediyordu. Büyükannesi ile yaşayan ve kasabanın göz bebeği olan Lili May bütün uyarılara rağmen bu garip ziyaretçiden ve Kol'dan uzak duramıyor. Eh haliyle olanlar oluyor.
Daha yılın %10'u bile bitmemişken rahatlıkla söyleyebilirim ki Lili May bu yıl okuduğum en iyi kitaptı. Hatta bence totalde okuduğum en iyi serilerden de biriydi. O kadar kaliteli ki. Kapak tasarımından iç dizaynına, konusundan kurgusundan içerisinde ki çizimlere kadar her santimi ayrı emek ve özen korkuyor. Öyle ki kapağında yazar ismi bulunmasa çok rahatlıkla yabancı bir Bestseller seriyi okuduğum yanılgısına düşebilirdim. Gerçekten ülkemden çıkan eserler her seferinde göğsümü kabartmaya devam ediyor.
Bir serinin birinci kitabından bekleneceği gibi "Ada Krallığı" bir rehber niteliğinde. Geçmişte yaşananları öğrenme ve çevreyi tanıma, karakterlere adapte olma süreci. Diğerlerinden farklı olarak bodoslama bir bilgi yığılması yerine karakterimiz Lili ile birlikte macera ilerledikçe yavaş yavaş öğreniyoruz. Oda her şeyden en az bizim kadar habersiz. Yolu birlikte aydınlatıyoruz. Sanki sayfalar arasında saklı puzzle parçalarını toplayıp yerlerine koyar gibi. Lili ile birlikte öğrendikçe ve insanları tanıdıkça sanki baş karakter sizmissiniz hissi gelip yerleşiyor yüreğinize ve bu kitaba, tanıştığınız her karaktere gönülden bağlanmanızı sağlıyor. Aileniz oluyorlar bir anda. Karakterlerin arka plan öyküsü ve
10/10
2020 52. kitabı
THERESE RAQUIN
.
Offff, offfff, offfffff. Offf ki offf.
Hiç bitsin istemezken, hemen de bitirmek istediğiniz bir kitap oldu mu sizin? Eğer olmadıysa ya da yeniden öyle bir kitap okumak istiyorsanız muhakkak bu kitabı okuyun. Tadını, bıraktığı içsel hisleri, düşünceleri, yerini ne zaman başka bir kitaba bırakacağını bilmediğim bir kitap okudum. Muhteşemdi, tek kelime ile muhteşem.
.
Yazarın hayranı olarak bir kez daha, yeniden hayran oldum.
.
İçine şehveti, aşkı gömen genç bir kadın olan Therese'nin, bu duyguları canlandıracak olan Laurent ile karşılaşması sonucunda, kitabin pasif ve insanı çileden çıkaran karakteri Camille'nin başına gelenler ile ilerliyor kitap. Camille'nin başına gelenlerden sonra Therese ve Laurent'in aşk gibi görünen ama aslında aşk olmayan duygularının, nefsani duygularla bürünen hırslarının etrafında dolanarak, kendini nötürleyip, negatifliğe, derin bir çöküşe, hakedilen sona doğru gidişini okuyacaksınız. Bu hakedilen sonun, kitabın tutucu karakteri olan ama sonradan en amansız, en masum karakterine dönüşen Bayan Raquin'in ayaklarının ucuna düşüşüne sevineceksiniz.
.
Kitap yazıldığı dönemde bana göre, anlamsız tepkiler almış.Hatta kitapta, önsöz olarak 2. basım da açıklama yapmış yazar. Okurken yazar adına üzüldüm. Sonsözü de muhakkak okuyun. Hersey oturuyor yerine sonsöz de.
.
Bu kitabı 
Yeşim Uzundal da gördükten sonra okuma kararı almıştım. İyi ki görmüşüm, iyi ki okumuşum. Kendisine teşekkür ederim..
.
Ben çok ama çok sevdim. Unutamayacağım. Sizde okuyup, sevin ve unutmayın.
.
Suç işlemeyi bizzat şeytanın kendisinden öğrenmiş pislikler var..
Yeşim Uzundal da gördükten sonra okuma kararı almıştım. İyi ki görmüşüm, iyi ki okumuşum. Kendisine teşekkür ederim..
.
Ben çok ama çok sevdim. Unutamayacağım. Sizde okuyup, sevin ve unutmayın.
.
Suç işlemeyi bizzat şeytanın kendisinden öğrenmiş pislikler var..
Offffff diyorum offfff offff heleki o önsöz de yazılanlar yokmuydu okurken dizlerime dizlerime vurdum hatta bazi cümleleri dayanamayacagim diye atlamış olabilirim kesinlikle aklimdan çıkmayacak bir kitap. Bildigimiz bir konu aslinda ama bunu satir satir kelime kelime görmek insanı sarsıyor... Niye, neden,nicin? Bu soruları bütün insanlığa sorsakta olay belli zaten, bu hep boyle geldi şekil degistirsede böyle gidecek... iceriginden bahsetmeye bile gerek yok başlığı söylüyor zaten. Kesinlikle okuyun...
