Mona Rosa seni görmemeliyim.
Bir bakışın ölmem için yetecek.
Sezai Karakoç, Mona Rosa'ya yazdığı veda mektubunu şöyle bitiriyor:
"Beni çıkardığında anlamın bozulmuyorsa, bundan böyle ayrı yazılalım."
Bugün pazar.
Bugün beni ilk defa güneşe çıkardılar.
Ve ben ömrümde ilk defa gökyüzünün
Bu kadar benden uzak
Bu kadar mavi
Bu kadar geniş olduğuna şaşarak
Kımıldamadan durdum.
Sonra saygıyla toprağa oturdum,
Dayadım sırtımı duvara.
Bu anda ne düşmek dalgalara,
Bu anda ne kavga, ne hürriyet, ne karım.
Toprak, güneş ve ben...
Bahtiyarım...