Oktan fırlayan bir yay gibi hedefine doğru uçan,dünyanın en kahramanca, en muhteşem sözü.Yalnızca insanların en insanının,erkeklerin en erkeğinin kullanmasına izin verilen bir bab: "Ayrılalım."
“Bu çok hoşuma giderdi,” dedi Adrian.
Nova güldü. “Benim de.”
“Öhö-öhöm,” diye araya girdi Oscar.Nova irkildi. Arkasını dönüp baktığında Oscar, Ruby ve Danna’yı merdivenlerin başında dikilirken buldu. Oscar bir parmağıyla Nova ve Adrian’ı işaret ediyordu.
“Özel bir şey mi konuşuyordunuz? Öyle gibi görünüyor da.”
“Köprünün altında yalnız kalma çabaları mı?” dedi Danna alaycı bir şekilde gülerek. “Özel konuştukları belli.”
“Onlara biraz müsaade edelim.” Ruby, Oscar ile Danna’yı kollarının altına alarak geriye döndürdü.
“Çok komiksiniz,” dedi Adrian, arkalarından koşturarak. “Öylesine konuşuyorduk.”
“Hiç de öyle görünmüyordu...” diyecek oldu Oscar ama sonra sustu. “Aslında, tam da öyle görünüyordu.”
"Ben, bizim eğitim tarzımızdaki insanlardan, kendisine karşı dürüst olabilen insanlardan söz ediyorum, din ve inanç konusunu her ne çeşit olursa olsun geçici amaçlarına erişmek için bir araç haline getiren insanlardan değil. (Onlar için din, günlük hayattaki çeşitli amaçlarına ulaşmak açısından sadece bir araç olduğundan buna inanç denilemez, bu yüzden de bu insanlar en köklü inançsızlardır.) Bizim eğitim çevremizden gelen bu insanlar, bilgi ve yaşam ışığının o suni yapıyı yakıp erittiği, onların da bunu fark ederek o yeri boşalttıkları ya da henüz bunu fark etmedikleri bir konumdadır."