"Nasıl olmam gerekiyor? Nasıl olabilirim değerli Lotte?" - "Perşembe akşamı," demiş, "babamın çocuklarla geleceği Noel akşamı herkes armağanını alacak, siz de o akşam gelin - ama daha önce değil." Werther afallamış. - "Sizden rica ediyorum," diye söze devam etmiş Lotte, "olması gereken bu, huzurum için rica ediyorum, olamaz, bu böyle sürüp gidemez." Werther ondan bakışların uzaklaştırarak odada bir aşağı bir yukarı gidip gelirken "Böyle sürüp gidemez!" diye mırıldanmış. - Bu sözcüklerin ona ağır geldiğini hisseden Lotte, birçok soruyla onu düşüncelerinden uzaklaştırmak istemiş, ama nafile. - "Hayır, Lotte," demiş Werther, "sizi bir daha görmeyeceğim!" - "Nedenmiş?" diye karşılık vermiş Lotte, "Werther bizi yine görebilirsiniz, görmelisiniz de, yalnız ölçülü olmak şartıyla. Ah bir kez dokunduğunuz her şeye niçin önüne geçilmez bir sadakatle bağlanıyorsunuz, ruhunuz niçin bu kadar şiddet dolu? Sizden rica ediyorum," diye sürdürmüş konuşmasını, Werther'in elini tutarak, "ölçülü olun! Zekanız, bilginiz, yetenekleriniz size çok şey vaadediyor! Erkek gibi davranın, sizin için üzülmekten başka bir şey yapmayan bir insana duyduğunuz üzücü bağlılığa bir son verin." - Werther dişlerini gıcırdatırken mahzun mahzun ona bakmış. Lotte onun elini tutmuş. "Bir an sakin sakin düşünün Werther! Kendi kendinizi kandırdığınızı, bilerek kendinizi mahvettiğinizi anlamıyor musunuz? Niçin ben, Werther? İlle de ben, niçin bir başkasına ait olan ben? İlle de ben? Korkarım, korkarım, bu arzuyu sizin için bu kadar cazip kılan şey bana sahip olmanızın olanaksızlığıdır."