Puan vermedi
Bayram ve yol arkadaşım oldu Atmaca Hem çok akıcı hem de kuşağım dolayısıyla çok tanıdık. Böylece Hikmet Hükümenoğlu‘ndan okuduğum üçüncü kitabı da sevmiş ve bir çırpıda okumuş oldum
.
Romanı oluşturan dört bölüm yıllara göre ayrılmış:
1.1995 2.2001 3.2015 4.2019
.
Romanın kahramanı Ömer’le özellikle lise yıllarını okurken o kadar yoğun bir bağ kurdum ki kendi okulum, kendi arkadaşlarım adeta canlandılar gözümün önünde.
Tam o yıllarda ben de lisedeydim çünkü. Bir de üniversitede edebiyat fakültesini kazanması hem güldürdü beni hem içim sızlattı. Gözümün önüne bu defa fakültemin koridorları geliverdi iktisat , işletme gibi bölümlerin çılgınca tercih edildiği yıllarda edebiyatı seçmiştik sonuçta
.
Roman tam bir büyüme hikayesi , aslında bence büyüme de değil Ömer’in kendi içindeki karanlıkla yüzleşme hikayesi demek veya çevresinin , belleğinin oynadığı oyunların farkına varmasının hikayesi demek daha doğru bence.
.
Dört yaşında iken annesini kaybeden Ömer, babası, kardeşleri Ayfer ve Ömer ile yaşamaktadır. Aynı binada oturan hala onlara destek verir.
.
Ömer Ömer’in içinde saklı ve güçlü bir öfke vardır.Adeta bir Atmaca! Bu öfkenin ortaya çıktığı bazı anları Ömer hatırlayamaz, kendisine anladığında ise anlam veremez, sonuçta sevdiklerine zarar vermemiştir ki! Kendimizi gösterdiğimiz çevremizdekilerden bağımsız mıdır onlara da şiddet uygulamış olmaz mıyız? Ya da şiddeti her zaman bireysel midir? Eğer öyleyse toplumumuzun içine düştüğü şiddet sarmalı bir tesadüf mü?
.
Okul müdürüne, otel sahibine, üniversite yönetimine, hükumete duyulan ve gösterilen öfke, haksızlığın müsebbiblerinin yükselttiği ve günümüzde sosyal medya ile de iyice köpürtülen bir öfkedir.
.
Romanda en çok Önderi’ sevdiğimi de söylemek istiyorum keşke öyle bir arkadaşım olsaydı
.
Son zamanlarda
Bu seriyi okumaya çok geç başlasam da geç olsun güç olmasın diyerek devam edeceğim. İlk kitap çok güzeldi bir an bile sıkılmadım, ilk bölümlerde Day’in ağzından okumak çok zevk verse de ilerledikçe aynı zevki June’dan da aldım. Okulum olmasaydı tek oturuşta bitireceğim kitaplardan biriyidi bayıldım! Sadece…bu yazarın ailelerle zoru ne anlamadım aşk olsun hayatım…(ne olduğunu söyleyemiyorum spoi olmasın diye) sıkılmadan fantastik okumak istiyorsanız içinde de az biraz aşk olsun istiyorsanız alın. Alın ben arkanızdayım
Reklam
Yüzyıllar Girse de Araya Parmaklarımız Değer Birbirine
Saklı Zaman Bahçeleri ‘ni tatilde bir çırpıda okudum . Şiddetin her türlüsünden uzak , umut veren , kötülük varsa iyilik de var mesajını veren , yormayan ,germeyen , su gibi akıp giden bir roman .Zaten Ankaralı olmaktan mütevellit Bige Güven Kızılay’ın yeri başka gönlümde
.
Tarihin 3 farklı zaman diliminden 3 anlatıcı
Acelenius , İskenderiye Kütüphanesi ‘nin bilgi bekçilerinden bir eski köle , İskenderiye Kütüphanesi ‘nin yakılmasına tanık olmuş , kendisindeki saklı bilgiyi aktarmanın derdinde…Özgürlüğünün bilgi ve merak sayesinde olduğunu bilir , başka kölelerin esaretten kurtulması için düşer yollara…
Papirüsün bebek teni anlamına gelmesi nasıl şahane bir bilgidir
.
Bakî , Çınar Bekçisi bir ailenin şair ruhlu oğlu ; dalkavukluğa meyil veren kardeşi Halil’in aksine haysiyetli , adaletli , merhametli…16.yüzyıl İstanbul’unun Sevda eflatun bulutundan şöyle bir geçirdi bizi .
Çınar Bekçileri gerçek mi bilmiyorum ama Çınar kovuğuna bırakılan dilekleri birilerinin kutsal görev addedip gerçekleştirmesi şahane bir olay Ya ibrişim berberleri , ayva tüylerini özenle alan , tertemiz berberler varmış Nuruosmaniye’de bir zamanlar
.
2020’lere geldiğimizde ise Umay ve Kaan Umay DTCF (okulum )Arkeoloji mezunu bir arkeolog , Kaan ise hırslı , insan ilişkileri zayıf bir genel müdür.Pandemide birbirlerine şifa olacak , özellikle Kaan içindeki iyi öze ulaşacaktır.
.
Aralarında yüzyıllar olan bu insanlar bir şekilde bağlı görünmez bağlarla! Tıpkı bizim bizden öncekilerle ve sonrakilerle bağlı olduğumuz gibi
.
Neyi beslersek o büyüyor bizde ve çevremizde…Ben umuttan , kapsayıcılıktan ,kahkahalardan ve öğrenmekten beslenmeye devam
.
Sevgiyle tavsiye
Can Çiçeği
.
Bir tahmin… Bir yorum… Bir algoritma…
Gizem, yağmurun altında büyüttüğü umutları rengârenk şemsiye tasarımlarına işlerken; kız kardeşi Şimal’in tanıştırdığı bir yapay zekâ, hayatlarını tahmin edilemez bir rotaya sürükler.
“Can Çiçeği” adlı sohbet botu, yalnızca hava durumunu değil, insanların kaderini de öngördüğünü iddia etmektedir.
Bir sabah Gizem’in eğlencesine yazdığı sahte bir kehanet, şehirde beklenmedik bir doğa olayını tetikler. O andan itibaren Gizem, sosyal medyada “kâhin” olarak tanınır ve milyonların dikkatini çeker.
Ama ya bu yalnızca bir tesadüf değilse? Ya algoritma gerçekten geleceği görebiliyorsa? Ve en önemlisi: Eğer yazdığınız bir cümle başka birinin kaderine dönüşüyorsa, sorumluluk kimindir?
Can Çiçeği, dijital çağın ışıltılı ama kaygan zemininde; şöhret, etik, gerçeklik ve kontrol kavramlarını sorgulayan çarpıcı bir çağdaş roman. Belirsizliğin ortasında, bir kehanetin kıyısında duran herkes için bir uyarı:
"Gerçek bazen yalnızca söylenendir."
.
Selam arkadaşlar size okulum yüzünden paylaşmakta çok geç kaldığım ve bunu mahcubiyetini yaşadığım bir kitabın yorumuyla geldim. İlk olarak kitap bilim kurgu türüne sahip bir kitap. Ben okurken ne kadar korkarak başlasam ve ilk sayfalar beni biraz sıksa bile olayların başlamasıyla akıp giden bir kitaptı. Sadece konularda çok çabuk atlamalar olduğu için kitabın akışın da kopukluklara sebep oluyordu ama onun dışında gayet severek okuduğum ama sonunda açıkcası beklemediğim bir finalle bizi yaraladı. Bir umut olmaz demiştim...
.
Bir yapay zeka uygulaması düşünün kaderi tahmin edebilen ve söylediklerinin gerçekleştiği bir uygulama. Peki siz ona inanır mısınız? Gizem de ilk başta inanmaz ama yine de şans verir ve uygulamayı indirir? Ve uygulama ona deprem olacağını ve insanları uyarmasını söyler. Ve
Benim gözümden Yaşama Tutunmak İçin Nedenler1000Kitap
Hayat uzun bir yolculuk bu yolculukta kendimi keşfetmek ilham verici, tökezleyebilirim,durabilirim, sonrasında yoluma devam edebilirim. Bu kitapla birlikte depresyonun sonsuza dek sürmediğini ve her zaman bir çıkış yolu olduğunu bir kez daha anladım. Benim #yaşamatutunmakiçinnedenlerim ise renkli kalemlerim,ikizim,çok sevdiğim okulum/bölümüm.
Klasik...1000Kitap
Uzunn bir aradan sonra okulum beni biraz rahat bırakır bırakmaz kitap okuyup 1kya yorum yazayım dedim.
Aslında Rina Kent okuma isteğim son olaylardan sonra yerlerdeydi. Hala kızgınım ve eskisi gibi isteğim yok. Ama yazarın ve okuyucuların paylaştığı fotolar çok güzeldi. Kitap çıkar çıkmaz okudum.
Karakterlerin arasındaki ilişkiler gibi yazarın kitaplarıyla da toksik bir ilişkim var galiba.
Kitabın karakterleri ve konusu klasik. Jude annesi vahşiçe bıçaklanırken etrafta onu izleyip müdahale etmeyen insanları liste haline getirip öldürmeyi amaçlıyor. Ama sıra Violet'a gelince işler karışıyor. Violet'ı öldürmeyi amaçlarken bir anda kendini ona zarar vermeye çalışan herkesi öldürmek isterken buluyor.
Jude
klasik bir Rina Kent erkek karakteri. Aşırı derecede siddete meyilli, kız karaktere deli olan, takıntılı ve onun peşini bırakmayan tarzda yani. Rina Kent'in erkek karakterlerini genel olarak sevdigim icin jude'u doğal olarak sevdimm.
Violet
Annesi ve yaşadıkları yüzünden özgüvensiz, dikkat çekmemeye çalışan, intih*rı arzulayan biri. Jude'un onu ölümle tehdit etmesi onu korkutmuyor ona arzuladığını veriyor yani. Ayrıyeten cok yardımsever bir insan, kendisi zor durumda olmasına rağmen başkalarına yardım etmek icin kendinden bir şeyler veriyor. E böyle olunca Jude ona çekiliyor.
İlişkileri güzeldi, beraber geliştiler, iyileştiler. Tanışma sahneleri şemsiye olayı hoşuma gitti. Zaten beni kitaba başlatan yazarın yayınladığı bu sahneydi.
Tam bir dark hokey romance. İlk başlarda aşırı keyif aldım. Violet'in ölüme olan arzusu, Jude'un kıza olan merakı ve isteği vs... Akıp gitti. Sonra bir zaman atlaması olayı oldu. Okuyanlar anlar o saçmaydı. Ondan sonra gelişen olaylarda birbirine bağlanan sırf biraz olaylar olsunda kitap boş kalmasın diye koyulmuş gibi hissettirdi.
Reklam
Reklam