okunacakbirkitap
@okunacakbirkitap
“Saygı görmek istiyorsan, samimiyet kurma.”
José Saramago’nun Görmek romanı, Körlük’ten sonra aynı bilinmeyen dünyanın başka bir yüzüne ayna tutuyor. Bu sefer gözlerimiz değil, bakışlarımız bozuluyor.
İsimsiz karakterler ve yalnızca nokta ile virgülle kurulan, adeta nefes aldırmayan cümleler…
Demokrasi, güç, iktidar-halk ilişkisi ve politik ikiyüzlülük üzerine kurulu bu hikâye, bir toplumun sessizlik içindeki direnişini sorgulatıyor.
Bu kitabı okumak, yine Körlük’ü okumak kadar zor. Başlangıç hızlı ilerliyor ama orta kısımlar gerçekten akış açısından zorlayıcı. Sonlara doğru tempo yeniden yükseliyor. Ancak genel olarak kitapta kalmak, diyalogların belirsizliği ve anlatım tarzı nedeniyle oldukça güç.
Okurken bunaldığım ve bırakmak istediğim anlar olsa da pes etmeden sonuna kadar ilerlemek gerektiğini düşünüyorum. Çünkü Saramago, okuru rahatsız eden ama düşündüren o güçlü diliyle, dünyaya bakışını bir kez daha sorgulatıyor.
Reklam
Bazı kitaplar okuru hemen içine çeker, bazıları ise direnç gösterir. Körlük, benim için ikincisiydi. Bu kitap üzerine çok yorum yapıldı, ben de kendi okuma deneyimimi kısaca bırakmak istedim. Saramago’nun kendine özgü yazım biçimi ve tekrar eden olay örgüsü, okumayı zaman zaman yorucu kılıyor. Okumam uzun sürdü; bir ara bırakma noktasına geldim, sonra yeniden başladım ve belli bir yerden sonra tekrar akışına kapıldım. Baştan sona detaylı betimlemelere rağmen, final bir anda olup bitiyor ve bazı sorular cevapsız kalıyor. Buna rağmen, bitirdiğimde zihnimde bıraktığı etki ve yarattığı düşünce alanı, tüm bu zorluğu unutturdu. Körlük, sıradan bir distopya değil; insan doğasına, toplumsal düzene ve çaresizlik karşısında ortaya çıkan yüzlere cesurca baktıran bir metin. Şimdi sırada ‘Görmek’ var.
Okuması kolay değildi ama zihnimde uzun süre yankılanacak gibi.
Şermin Yaşar’ın o kendine has akıcılığı, bizdenliği ve sadeliği bu kitapta da çok güçlü. Abartısız ama tam kalbe dokunan bir anlatım.
Birbirine ayna olan iki kadın: Selime Teyze ve Meltem… Hikâyelerine bazen dışarıdan bakan biri gibi, bazen de yanlarında oturuyormuşum gibi eşlik ettim.
Gündelik hayatın içinden, tanıdık duygularla örülü bir anlatı. Okurken hem gülümsedim hem içim burkuldu.
Şermin Yaşar seviyorsanız zaten çok seversiniz; tanışmak isteyenler için de güzel bir başlangıç.
Siz okudunuz mu, size ne hissettirdi?
Füruzan ilk kitabı Parasız Yatılı ile 1972 Sait Faik Hikâye Armağanı’nı kazanan ilk kadın yazar olmuştur. Bu kitapta toplam 12 hikaye bulunmakta olup kadınların yoksulluk, yalnızlık, kötü yola düşmeleri gibi yaşadığı birçok durumu ele almıştır. Öyküleri birçok dile çevrilen Füruzan’ın kimlikteki adı ise Feruzan Çerçi’dir. Çağdaş Türk edebiyatının önemli bir kadın temsilcisi olan Füruzan’ın en az bir eserini muhakkak herkesin listesine eklemesini tavsiye ederim.
Türk edebiyatı severler burada mı?1000Kitap
Öncelikle sizlere Fatma Aliye’den çok kısa bahsetmek isterim. Fatma Aliye Hanım 1862-1936 yıllarında yaşamış Türkçe’nin ilk kadın romancısıdır. Düşünceleri ve yaşam biçimiyle ilk kadın hakları savunucusu olarak bu doğrultuda kadınların hak ve özgürlüklerini öğrenmeleri, güçlerini keşfetmeleri için cesur adımlar atmış, rehberlik etmiş ve güçlü kalemini kullanmıştır. Fakat dönemin siyasi inkılabı Fatma Aliye’yi inzivaya ve unutuluşa sürüklemiştir. Nitekim ölüm haberi basında “Unutularak Ölen Bir Edip” başlığı altında verilmiştir. Ancak tüm bunlar Fatma Aliye’nin hem Osmanlı kadın hareketleri, hem Türk edebiyatı, hem de kadın haklarının savunulması yönünde öncü bir isim olması hakikatini yok edemez.
Gelelim Refet’e.
İlk kadın öğretmen başkarakter olan Refet ve adını alan romanın konu itibarıyla Çalıkuşu romanına ilham olduğu belirtilmektedir. Anadolu’da yoksulluk içinde, babasız büyükmek zorunda kalan, annesinden başka hiçbir dayanağı olmayan Refet oldukça akıllı, zeki, çalışkan, vakur ve gururlu bir kızdır. Tabiatı gereği cılız olan Refet babasız kaldıktan sonra ortaya çıkan zor şartlar sebebiyle daha da cılızlaşmıştır ve şartlar anne-kız için daha da zorlaşmıştır. Refet bir çok vesileler silsilesiyle hayata tutunmuş ve yolu artık mektebe varmıştır. Tek sermayesi çalışkanlığı ve aklı olan Refet hem annesinin hem de kendi geleceğini garanti altına almanın öğretmen olarak gerçekleşebileceğinin farkına varmıştır. Adeta anne-kız kendilerini bu yola adamışlardır. Bu romanda birbirinden farklı bir çok kadın karakter ve aynı zamanda dönemin sosyal-kültürel hayatının yansımalarını da net bir şekilde görmekteyiz. Kitabın sonunda hem anneye üzüldüm hem de Refet ile gururlandım. Bin bir zorluk ve mücadelelerle öğretmen olma yolunda emin adımlarla yürüyerek ve maddi imkansızlıklara
Reklam