Kendi gitti,
İsmi bile kalmadı yadigâr.
Yalnız şu beyit kaldı,
Kahve ocağında, el yazısıyla:
"Ölüm Allah'ın emri,
"Ayrılık olmasaydı."
Orhan Veli Kanık
“Aslında kimseyi affedemiyoruz. Sadece öyle bir gün geliyor ki o kişinin bizdeki yeri o kadar küçülüyor ki artık onu kızmaya değer bulmuyoruz. Affetmek değil bu. Önemsizleştirmek. Ve bence en güzel intikam da bu.”
Can Yücel'le tanışmak benim için farklı bir deneyim oldu. Şiirlerinde alışılmış kalıpların dışına çıkan, kendine özgü bir dili var. Bazı kelimeleri bilinçli olarak değiştirmesi, harflerle oynaması ve yer yer kullandığı sıra dışı ifadeler nedeniyle bazı şiirleri ilk okuduğumda anlamakta zorlandım. Ancak bu durum aynı zamanda onun üslubunu diğer şairlerden ayıran özelliklerden biri.
Kitaba adını veren ve benim en çok etkilendiğim şiir olan Sevgi Duvarı, duygusunu okura güçlü bir şekilde geçiriyor. Kitap boyunca Can Yücel'in hayata, insana ve aşka bakışını samimi ve cesur bir dille görmek mümkün.
Her şiiri bana aynı ölçüde hitap etmese de genel olarak keyifle okuduğum bir kitap oldu. Şiirde farklı bir ses arayanlara ve Can Yücel'in kendine has dünyasını merak edenlere tavsiye ederim.