Betül B
@okuyanhoca
89 okur puanı
Mayıs 2023 tarihinde katıldı
Biraz yaşamı üstüne düşünebilen herkesin söyleyeceği sözler, kısa kısa hikayelerle ve temelde Julian adlı bir avukatın nirvanaya erişmeye gidip dönüşte arkadaşını aydınlatmak için anlatı yapması üstüne kurguya dönüştürülmüş.
Bence her bölüm kendini tekrar ediyordu ve kişisel gelişim hakkında hiiiiiçççç fikir sahibi olmayanların okuması gereken bir roman :)
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Derinlikten ziyade saf duyguların yansıtıldığı şiirleri içeriyor. Dil; konuşma dili, kafiye ve rediflerle örülmüş. Okurken bazı şiirlerde eğleneceksiniz eminim ki :)
En az on yıldır aşksız, yalnız yaşamını sürdüren otuzlarında bir kadının, kendisinden on yaş küçük bir erkeğe aşık olup nasıl cinnete sürüklendiğini gösteren bir roman.
Dönemin ne kadar kısıtlı ve kapalı olduğunu, insanları gerçekten de bu hale neden ve nasıl sürükleyebileceğini satır aralarında okuyabiliyoruz. Kadın kahramanımızın halet-i ruhiyesi kısacık bir tahkiye içinde öyle iyi yansıtılmış ki ister istemez empati kurarak okudum ve heyecanı, kıskançlığı, hüznü ben de yaşadım.
Orhan Kemal’den okuduğum ilk kitap ve bittiğinde “bu neydi şimdi?” dedim maalesef. Yarım kalmış bir roman gibi.
Geçen ay çok kıymetli dostumla Orhan Kemal Müzesi’ne gittiğimizde yazarın oğlu ile tanışma şerefine erişmiştik, bu kitaptan gözleri parlayarak bahsetti kendisi (meğer yazarın eşini yani Işık Bey’in annesini anlatıyormuş). ben de bu yüzden aynı gün roman karşıma çıkınca satın almadan edememiştim. Yine de anlatı ve dil başarılı; Adana yöresini ve insanlarının o günkü durumunu gösterir, yazarın neden toplumcu gerçekçi olarak anıldığını kanıtlar nitelikte.
Fabrika işçilerinin emeklerinin, beylerin kendi çıkarları uğruna nasıl sömürüldüğünü; filler tepişirken çimenlerin nasıl ezildiğini Cemile ve Necati aşkının arka planı değil ön planında okumuş oluyoruz eserde.
Halil Cibran ile tanışmam az önce bu kitap sayesinde oldu. Kitabı elime alırken “bir solukta okurum, çıtır çerez bir kurgudur” diye düşünmüştüm ama baya baya kurgusal bir felsefe dünyasının içine düştüm. Cümlelerin çoğunu tekrar tekrar okuyup kendi kendime kafa salladım, katıldım.
Şiiri ve şiirselliği sevdiğim için bu nesrin dili de bana fazlasıyla hitap etti. Her “nokta”nın ardından yeni aforizmalar birbirini doğurur gibiydi.
Ermiş’in insanlara ve insanlığa olan inancı müthişti, her insanın yüreğine bu inanç tohumlarının ekilmesini çok isterdim ama pratikte gerçekleşmeyecek kadar zirve inançlar aynı zamanda… bunun farkına varmak fakat olabilir mi diye düşünmek de bu tohumu atıyordur belki kişiye…
Dinginleşmek için okunacak müthiş bir kitap. Ben muhakkak tekrar okuyacağım.
