poyraz kostik
@okuyucocuk
Anti Politik Doğrucu Şiir1000Kitap
Erdem Beyazıt özelinde, arkadaşlarının ve onlar gibi olan İslam düşünür ve yazarlarının, davalarını hiçbir politik çıkara ve günün doğrusuna yedirmeyip, söz söyletmeyip, aksine daha güçlü ve edebi bir şekilde davalarını savunuşlarını bu kitapta bir kez daha şahit oldum. Çok sevdim. İmrendim.
Kitapta, Erdem Beyazıt çağın sıkışmışlığını, maddeciliğini, plastik oluşunu, islam çerçevesi içinde öyle güzel kurgulayıp dizelerine aktarmış ki, kendime bakmama neden oldu pek de güzel oldu.
.
"Şu zaman çıkmazında alıp beni bir altmış yaşa bağlıyorsunuz"
.
Bu dizede Erdem Beyazıt, işçinin ne zaman ölüneceği belli olmayan yaşamda, belirli ve uzun bir süre sonraya; emekliliğe mahkum edildiğini ne güzel anlatmış.
.
"İnsanların koşup dolduğu bu dar yapılarda
Bir kısır döngüye girmek için bütün çabalar,
Biz bunun için mi geldik? "
.
Kendine gel ünlemi! Bu dize. Allah "ben cinleri ve insanları yalnız bana ibadet etsinler diye yarattım" Diyor ya hani işte bu dize o ayetin dizesi. Ben bu dizeyi okurken kendime baktım, ince ince yavaş yavaş seküler oluşuma baktım da üzüldüm, kapitalist düzene alıştığımı anladım. Evet sen bunun için mi geldin Poyraz! Dedim. Elbette gelmemiştim, ama öylesine çağa uygun hale gelmiş ve öylesine kendi inancıma yönelik entellektüellerden uzaklaşmıştım ki, seküler ve çağın adamı olmam hiç de anormal bir durum değildi. Sonra bir soru daha geldi aklıma, belki de islamın bu çağdaki sorunu budur eskide olduğu gibi entellektüellikten ve bilim sanattan uzak kalmış olması.
.
"Kadınlar anne olmamak için direniyorlar, Erkekler ki savaşmayı tümden unutmuşlar!"
.
Bu dizede de Erdem Beyazıt kültürümüzün yozlaştığını ne güzel dile getirmiş. Bugün de bu durum böyle değil mi, sözde cinsiyet eşitliği diyerek bizim varoluşumuz olan duygularımızın ve yaratılışımızın içi
Reklam
Bütün değil de tek başına dizeler de bir şiir olurmuşŞiir
Her şairin bir sorunu ya da kapanmayan bir yarası var, hiçbiri yazmak için yazmaz. Çünkü şiir yorucudur ruhen, hatıralar gelmelidir, acılar tekrar edilmelidir, acı veren sorgulamalar sonuçlandırılmalıdır. İşte bir şiir kitabı ve şair.
Şükrü Erbaş'ı okurken şunu farkettim, özellikle bu kitabını... Bir şiir bütün olarak da olmayabilir yani küçük bir dize bile bir şiir olup tek başına derin bir söz olabilir. Şiirde bakış açımı değiştiren bir kitap oldu. Şiir için yazmadığını anladım. Hatta şiiri yok sayarak da yazmış bana göre. (Tabii benim şiir zevkime göre bu yorumum. ) Okurken Hatice olmak ve Şükrü Erbaş tarafından sevilmek istiyorsunuz. Şükrü Erbaş bu kitabı, Haticeye bir şiir yazmalıyım edasından çok, onu anlatmalıyım der gibi yazmış. Bunu hissediyorsunuz. Çok fazla şey yazılabilir, uzatıp da bu güzel ve ince ruhlu sevgi bildirgesini "kirletmek" İstemem. Çok sevdim.
Sahnenin dışından, içine çağıran bir yazı dizisi1000Kitap
Her sayfasında tokat yediğim bir kitaptı. Sadece müslüman bir ailede doğduğum için müslüman olduğumu; bu yüzden rahatça dünyada gezindiğimi söyleyen; gafletimi, kibrimi ve vurdumduymazlığımı yüzüme vuran denemeler ve anılar şöleni... Fikir ve varoluş dayanağına sarılan bir kitaptı.
.
Nasıl da aşağılık psikolojisiyle batıya ve batının söylevde bulunduğu "medeni insan" Tekrarına hayranlıkla baktığımızı sert ve sitem dolu bir dille savunan...
İnananlara bir tokat niteliğinde sunulmuş bir kitap.
.
Gördüğümüz, duyduğumuz, okuduğumuz şeylerin aslında öyle olmayabileceğini; her nasılsa istenilen yere birileri tarafından sürüklendiğimizi anlatan; müslümanlara, sadece "iman ettim" Demekle kurtulunmayacağını söyleyen bir kitap.
.
Dünyadaki kaostan, savaşlardan, aşırılıklardan, kavgalardan, ırkçılıktan vb gibi kötü işlerden kurtulmanın yalnızca islamı doğru öğrenip ve doğru yaşamaktan geçtiğini, güzel ve akılcı bir anlatımla sunan bir kitap.
.
"Yapabilirsiniz" "Gibi olmayın" "Medeni olan sizsiniz" "İnandım diyip de mücadeleden kaçmayın" "Haksızlıklara sırf batıya şirin gözükmek adına sessiz kalmayın" "Müslüman doğdunuz diye, onu öğrenmekten geri durmayın" Diyen ve daha onlarca, yazamayacağım kadar içinde "dikkat! " Ünlemi barındıran, ciddi ve inanıyorum diyen insanın bütün duyularına saldıran bir kitap.
.
Okuduğum için kendime teşekkür ediyorum.
.
Cahit Zarifoğlu'na rahmetle...
Yaşar Kemal ve şiirsel gerçekçiliği1000Kitap
Öyle bir dil kullanıyor ki, Yaşar Kemal, iğrenç bir anı ya da, kötü bir karakteri bile şiir gibi okuyorsunuz. Onu her okuyuşumda hayret ediyorum. Üzülüyorum, öfkeleniyorum, hayıflanıyorum, en çok hak veriyorum. Hiçbir şeyin değişmemiş olmasına, zalimliğin bitmeyip sadece şekil değiştirmiş olduğunu anlıyorum. İşte bu kitapta, onun lirikal dilinden enfes bir tablo daha görüyoruz.
Anadolu insanının zorluklarla nasıl mücadele edemediğini öyle güzel anlatıyor ki, sanki kitabın içine girip, mücadele etmek istiyorsunuz. Nereye, kime ve niçin taşlama yaptığını çok güzel anlıyorsunuz. Bizim öz be öz sorunlarımızı kucaklıyor satırlarında. Yazarken ağladığına yemin edebilirim ama ispatlayamam :).
Yaşar Kemal diyor ki: eğer ki okuyan biriyseniz gerçekleri okuyun, toplumun içinde kalın, toprağınızın acılarını, "intiharlarını" Anlayın.
Eğer ki yazan biriyseniz, öyle uzaktaki romantik akşamları değil, doğduğunuz coğrafyanın, gerçeklerini ve trajedilerini aktarın insanlara.
.
Anadolu'dan göçü, işsizliği, insanların çaresizliğini, nokta atışı sorularla nedenseleştirmiş bu kitapta. Toplumun nasıl da birbirlerine yabancılaştığını yazmış.
.
İyi ki Yaşar Kemal. Saygıyla...
Bir burjuvanın talihsiz tercihleri1000Kitap
Son zamanlarda okuduğum en şımarık karakter... Bir erkeğin nasıl olmaması gerektiğinin özetiydi bence. Yazar bunu çok güzel geçirmiş okuyucuya. Dönemin Japonya'sını güzel anlatmış aralara sıkıştırdığı bilgilerle. Aslında bir yere kadar hak veriyordum Daisuke'e, fakat romanın son bölümlerinde, yaptığı tercihler nefret ettirdi kendini. Düşünsenize, bir adama, gidip hatta bu adam sizin yakın arkadaşınız. Ona şunu söylüyorsunuz. "Karını seviyorum, zaten sen evlenmeden önce de seviyordum, onu hiç sevmedin, o da seni sevmiyor, o yüzden onu bana bırak" Yok ya! Paşama bak sen! Başka arzunuz küçük burjuva, keççap mayönez de olsun mu? Kitapta, güçlü bir çatışma da göremedim, aralardaki bazı aforizmalar güzeldi. Edebiyatını sevdim diyebilirim.