İşin kötüsü, oldum olası hep yetersizdim, yalnızca bunu şimdiye dek hiç fark etmemiştim
Gayet anlaşılır sebeplerle, dokunma alışverişi,sevme sanatının esaslı unsurlarından biridir. Dokunanı da dokunulanı da elektriklendiren enerjiler, ikisinin de birbirlerini nasıl
onayladıklannı hissetmelerini sağlar: Dokunmak güzelleştirir. Dopamin ve noradrenalin gibi hormonlar kokaine benzer bir mutluluktan uçma hissi yaratırlar. Endorfinler stresin atılmasını sağlar, ruh halini aydınlatırlar. insana hoş gelen yakınlık ve güvenle beraber, prolaktin ve oksiıosin salgılanır. Daha olası mahrem dokunuşların ariksindc hu maddeler sihirli bir etkiyle sese billur tınısı katar, gözleri pastel renklere boyar, teni ipek ve kadifeyle sararlar. Bütün bunlar tamamen kendiliğinden olur. Hormonlar devreye girince, artık sebep sorulmaz.
Reklam
Çocukken, yetişkinlerin her şeyin yolunda gittiği bir dünyanın anahtarını elinde bulundurduğundan, mutlu olmak için onları taklit etmenin yeterli olacağından, acılarımızın deneyimsizliğimizin ve bilinmeze dair korkularımızın bir sonucu olduğundan emindik. Fakat yetişkinliğe ulaşınca büyümenin barikatların arkasına sığınmak, olası tuzaklardan uzak durmak olduğunu görüyordu insan.
Bazı insanlar hiçbir yere ait hissedemez...Alıntı
Sabah erkenden dışarı attı kendisini. Oldum olası başka birinin evinde rahat edemezdi. Sanki o yatak, o yastık diken diken olup tüm vücuduna batıyordu. Sanki yemek yerken insanlar onu izliyor, lokmalarını sayıyordu.
Reklam
Reklam