Abdülhak Şinasi Hisar - Çamlıca'daki Eniştemiz
Kitap roman olarak geçiyor olsa da bence tam bir enişte biyografisidir. Araştırıldığında bu eniştenin aslında tam olarak bir kişi değil, yazarın yakın akrabalarından belki birkaç kişinin toplanıp tek bir vücut bulduğu kurgusal bir karakter olduğu görülür. Eserin üslubu bana Ahmet Hamdi Tanpınar'ı; özellikle de Beş Şehir'i anımsattı. Onda da artık var olmayan bir şehir dokusunu en ince detayına kadar anlattığı için sıkılmıştım bu eserde de aynısını bilhassa Çamlıca tasvirlerinde yaşadım. İsminin hakkını verecek şekilde yazarda büyük bir Çamlıca sevdası vardır ve kitabın en az %20'si Çamlıca'ya ve onun orada yaşadığı mazisine övgüdür diyebilirim. Burada en dikkat edilmesi gereken nokta artık var olmayan aile gelenekleri ve sosyal yapıların ele alınmasıdır.
Eser o zamanlar bir çocuk olan anlatıcının Çamlıca'daki enişteleri Hacı Vamık; namı diğer Deli Vamık'ı tasviriyle ve deliliğe makul bir övgüyle başlar. Babıali onu mutasarrıflık, defterdarlık, valilik gibi çeşitli görevlere verip verip geri almaktadır. Eserin ilerleyen bölümlerinde kendisinin hakkında vazife başında yolsuzluk söylentileri olduğu da verilecektir. Doğal olarak maddi durumu ortalamanın oldukça üzerindedir. Konaklarında hizmetçiler çalışmaktadır. Yazara göre, akıllı dediğimiz insanların sağı solu belli değildir; iyilik beklediğimizden kötülük, sadakat beklediğimizden ihanet görme ihtimalimiz her zaman oldukça fazladır; ancak deliler öyle midir? Deli daima delidir, şaşırtmaz, daima doğasına uygun davranır.
Hacı Vamık enişte lakırdı etmeyi pek seven, kendine has ve eğlenceli bir konuşma üslubu olan bir adamdır. Hemen her şeyle ilgili bir fikri veya anısı vardır. Yalnız kaldığı zamanlar harici konuşur; hâttâ yalnız kaldığında bile bazen kendiyle konuşur bazen de türkü söyler. Yeğenlerine daima "can didem"
Hal Dünü Bitmez Doğunun
1- Coğrafya kaderdir dedi İbn-i Haldun yalnız yetmedi.
Bu sözün yirmi birinci yüzyıl da devamını şöyle yazdım etik ahlakın devamı hal dünü devam ettiren bir bilinç olarak;
✓ Coğrafyanın kader olduğu kadar, o coğrafya üzerinde yaşayanlar da o coğrafyanın kaderidir.
Örneğin doğal kaynak zengini ortadoğu coğrafya olarak kader mi? Yoksa doğal kaynaklarını birkaç soyguncuya şahsi çıkara satılarak göz yumanlar bu kan bataklığı coğrafya için nedir?
Örneğin Anadolu üzerinde ki planları olan yine ortadoğu bağlantılı soyguncu soykırımcı yayılmacı haçlı batının emellerini gerçekleştirmesine engel Türk yeryüzünün kaderi değil mi?
2- Geçmişler geleceğe, suyun suya benzemesinden daha çok benzer demiş İbn-i Haldun.
✓✓ İşte yeryüzünde bilim ve teknolojiyi bizden çalarak ve kötüye kullanarak gücü ele geçiren barbar batı doğunun kadim etik ahlak anlayışı geçmişini bu çağda kanlı soyguncu doğal kaynak ve yaşam hırsızlığı yaparken yerli işbirlikçileri ile birlikte suçüstü edilerek yakalandı ve etik ahlak anlayışı geçmişi gelecek refah için uyandırdı.
3- İnsanı açlık öldürmez, alıştığı tokluk öldürür dedi İbn-i Haldun.
✓✓✓ Aç bırak, muhtaç et, biat ettir ve karnının gurultusunu unuttur, her yönden fanatik kitleler üret, işbirlikçi olanı besle, olmayanı dışla. Ya benden yana olacaksınız ya da benden yana değilseniz yok olacaksınız anlayışını dayat. İnsanı ilkesizlik ve onursuzluk öldürür. Karın topluluğuna genel yararı şahsi çıkara satan ahlaksızlık o toplumu çürütür. Hiç yabancı gelmiyor değil mi?
4- İnsan beyni değirmen taşına benzer. İçine yeni şeyler atmazsanız kendi kendini örgütür.
✓✓✓✓ On yaşında çocukken yaşadığım bir olay sonrası kendime verdiğim bir söz yönümü, yolumu ve yöntemi çizdi. İnsanlık yararına büyük bir hedefi gerçekleştirmek için ilk
Reklam
-BEN BOĞULMAKTA OLANIM,ARTIK BATMAKTAN KORKMAM-Otobiyografi
Yahya Sinvar-Diken ve Karanfil (Bir Komutanın Kaleminden) Kitap İncelemesi
Yahya Sinvar’ın İsrail hapishanelerindeki uzun tutsaklık yıllarında, oldukça zor ve kısıtlı imkânlar altında parça parça kaleme aldığı Diken ve Karanfil romanını bitirdiğimde, sadece bir direniş hikâyesi okumuş gibi değil; bir halkın elli yıllık kederini, onurunu ve sarsılmaz iradesini bizzat tecrübe etmiş gibi hissettim. Bu eser, 16 Ekim 2024’te tüm dünyanın zihnine kazınan o son direniş anında, yaralı koluna rağmen düşman dronuna sopa fırlatarak teslim olmayan bir adamın, dünyayı sarsan hayatının ve ruhunun kâğıda dökülmüş halidir.
Sizinle bu sarsıcı kitaptan yaptığım, her biri birer hayat dersi niteliğindeki alıntılar eşliğinde bu eseri neden mutlaka okumanız gerektiğini paylaşmak istiyorum:
"Ey insan, evet, bir dakikalık onur ve şeref içinde yaşamak, işgal askerlerinin çizmeleri altında bir ömür yaşamaktan daha değerli..."
Sinvar bu satırları yazarken aslında 1962’de Han Yunus Mülteci Kampı’nda başlayan ve ateşle örülmüş hayatının felsefesini ortaya koyuyordu. Onun için özgürlük sadece çalınmış bir hak değil, acıdan doğan ve sabırla şekillenen bir fikirdi. Bu kitap, onuru her şeyin, hatta canın bile önünde tutan bir ruhun manifestosudur.
"Kısa sürede kamp bir 'Direniş Akademisi’ne dönüştü: Bir çadırda Filistin davası tarihi dersleri, diğerinde güvenlik bilimleri ve sorgu teknikleri, bir başkasında cihat ve şehitlik fıkhı, okuma-yazma kursları ve Arapça hat sanatı eğitimleri veriliyordu."
Hikâyeyi küçük Ahmed’in gözünden izlerken, mülteci kamplarının sadece sefalet yuvaları değil; gençlerin altı aylık idari gözaltı sürelerinde bile kendilerini her alanda geliştirdiği devasa birer bilinçlenme merkezi, yani bir "direniş akademisi" olduğuna şahitlik ediyorsunuz. Sinvar, siyasi
Livaneli, toplumun sosyal sorunlarını ele alarak çalıştırıyor kalemini . Akıcı ve sürükleyici yazım tarzı yazarın tüm kitaplarının peşinden koştursa da ,okumayı sevdiğim kitap türü beni mutlu eden kitaplardır ... 'Mutluluk' beni mutlu etmedi ama içerikteki gerçeğin aynası mı hayalin yankısı mı oldugu belli olmayan bilgi silsilesi beni sürüklemeye devam etti sonuna kadar ...
Kitaplarını, dilini ve kitap kapaklarını çook sevdiğim bir yazar. Kapağından etkilenip bu kitabını hemen okumak istemiştim. Kısacık ama sımsıcak bir kitap. Tuvalet temizleyicisi Bayan Ming ve iş adamının sohbetini anlatıyor. Olay Çin’de geçiyor. Bayan Ming 10 çocuğundan bahsediyor. Ama bu mümkün müü? Değiil. Çünkü Çin’de çok katı biçimde tek çocuk yasası var. Adam içten içe inanmıyor ama Bayan Ming’in sohbetini o kadar çok seviyor ki işlerini ona göre ayarlıyor, her fırsatta gidip onunla sohbet ediyor. Ve sonra anlaşılıyor ki kadının hayal gücüyle kurduğu bir dünya var. Bu aslında yalan değil. Yasaklanan hayallerini düşlerle gerçeğe dönüştüren bir kadın. Tek kızı da ona yardımcı oluyor sadece. Ve bu kadın iş adamını da etkiliyor, daha önce etkilediği kişiler gibi… Kısa ama uzun etkiler bırakan bir kitap. İncelememi kitaptan sevdiğim bir sözle bitireyim. “Mutluluk her şeyin gerisinde saklanmıştır, onu oradan söküp almayı başarmak gerek.”
Sözlerime 16 yaşında, pekte tecrübeli olmayan bir okur olduğumu belirterek başlamak istiyorum. Bu yüzden de şimdiden affınıza sığınarak sayın 
Mustafa Kutlu 'nun ismi kadar içeriğinin de güzel olduğu 
Ezanı Beklerken kitabını incelemek istiyorum. Ayrıca belirtmek isterim ki bu benim ilk incelemem. İlla ki kusurum olacaktır sevgili muhabbet kapısının üyeleri, şimdiden affola.
Ezanı Beklerken... Ezanı beklerken bir tebessüm, ezanı beklerken bir hüzün, belki bir burukluk ya da ufak bir mutluluk. Hepsi ezanı beklerken yaşanıyor. Ezanı beklerken yaşlanıyor iyi insanlar. Ezanı beklerken seviniyor mazlumlar. Herkes bir araya gelip çözüyor sorunları. İyi insanlar gerçekten iyi oluyor ezanı beklerken. Ve birde Yeni Hayal otelinde beklemek var ezanı. Muhabbet kapısında dinlenmek. Sevmek, sevmeye gönül vermek.
Kitapta bir iyilik yapılmak istendiğinde herkes bir oluyor, tüm sorunları çözüyorlar. Bunu okumak o kadar güzel ki. İnsanları kolayca mutlu edebilme, onlara iyi bir son yazabilme... O kadar değerli ki benim için bunları okumak. İşte bu yüzden iyi ki Mustafa Kutlu diyorum. İyi ki beni huzurlu hissettiren böyle güzel kitapları var diyorum.
Kitapta ezanı beklemek bir imge gibi işlenmiş. Anadolu insanının içine işleyen, masum ve huzur verici bir andır ezanı bekleme anı. Sayın Mustafa Kutlu da bence tam olarak bunun için koymuş kitabının adını Ezanı Beklerken diye.
Kitabı okurken dinlendim, huzura erdim. İyi ki dedim, iyi ki okumuşum.
Okurken o sakinliği görüyorum, hissediyorum, sanki sevmeyi öğreniyorum, severken anlamayı, anlarken ise tekrar sevmeyi... Ve son olarak sessizce, en sessiz halimle "Ezanı Bekliyorum"
Mustafa Kutlu 'nun ismi kadar içeriğinin de güzel olduğu Ezanı Beklerken kitabını incelemek istiyorum. Ayrıca belirtmek isterim ki bu benim ilk incelemem. İlla ki kusurum olacaktır sevgili muhabbet kapısının üyeleri, şimdiden affola.
Ezanı Beklerken... Ezanı beklerken bir tebessüm, ezanı beklerken bir hüzün, belki bir burukluk ya da ufak bir mutluluk. Hepsi ezanı beklerken yaşanıyor. Ezanı beklerken yaşlanıyor iyi insanlar. Ezanı beklerken seviniyor mazlumlar. Herkes bir araya gelip çözüyor sorunları. İyi insanlar gerçekten iyi oluyor ezanı beklerken. Ve birde Yeni Hayal otelinde beklemek var ezanı. Muhabbet kapısında dinlenmek. Sevmek, sevmeye gönül vermek.
Kitapta bir iyilik yapılmak istendiğinde herkes bir oluyor, tüm sorunları çözüyorlar. Bunu okumak o kadar güzel ki. İnsanları kolayca mutlu edebilme, onlara iyi bir son yazabilme... O kadar değerli ki benim için bunları okumak. İşte bu yüzden iyi ki Mustafa Kutlu diyorum. İyi ki beni huzurlu hissettiren böyle güzel kitapları var diyorum.
Kitapta ezanı beklemek bir imge gibi işlenmiş. Anadolu insanının içine işleyen, masum ve huzur verici bir andır ezanı bekleme anı. Sayın Mustafa Kutlu da bence tam olarak bunun için koymuş kitabının adını Ezanı Beklerken diye.
Kitabı okurken dinlendim, huzura erdim. İyi ki dedim, iyi ki okumuşum.
Okurken o sakinliği görüyorum, hissediyorum, sanki sevmeyi öğreniyorum, severken anlamayı, anlarken ise tekrar sevmeyi... Ve son olarak sessizce, en sessiz halimle "Ezanı Bekliyorum"
Reklam
Reklam