Puan vermedi·325 syf.··
Beğendi
·2026 1. kitabı
·16 günde okudu
·Okunma: 27 Haziran 2026 08:51
Tıpkı hayat gibi bir kitap
Biz insanlar da doğarız en saf en temiz günahsız halimizle sonra gelişmeye yetişmeye değişmeye başlarız zaman geçer çalışır didinir herşeyi öğrenmek bilmek isteriz işimizi olan olmayan herşeyle ilgili bilgi ediniriz
Sözüm ona gelişmiş oluruz hayatta bi yerlere geliriz ama kendimize gelemeyiz
Ve hep yarışta olduğumuz Algernonlar vardır hayatımızda farkında olduklarımız ve olmadıklarımız hep iç sesimizle konuşuruz bunları ama sonra kendiniz bile unuturuz
İşte charlie gibi tekrar zirveden aşağıya inmeye başladığımızda hem baş hem en yükseği kıyas yapa yapa vakit tamamlamaya başlıyoruz
Ama hiç bir zaman en saf temiz halimize en ilk halimize dönemeyiz çünkü bir kere saf düşüncemizin içine bilmek anlamak gibi bazen iyi bazen kötü sayılabilecek kavramlar girmiştir
Artık katıksız değiliz
Ve ömrümüzün sonuna doğru daha bilgili değil
En saf halimizde ki hislerimizi aramaya başlayacağız
Tabi burda deney var ama biz insanlık olarak da deney içindeyiz
Denenen
Bilimsel gelişmeler
Teknolojik gelişmeler
Hepsi bizim tavır ve davranışlarımızdan aldıkları sonuçla gelişmiyorlar mı
İlk yap iyi sizin için derler
Sonra yapma olmaz kötü derler
En sonunda da yapmasaydın derler
Siz de içiniz deki algernonlara çiçek bırakmayı unutmayın
Wyatt ilk kitapta okuduğumuz Cash’in kardeşi. Ve kasabanın veterinerinin kızı olan cerrah veteriner:) Sally’nin hikayesi. İkili çocukluktan beri en yakın arkadaş ve onların yıllar süren arkadaşlıktan, gerçek aşka nasıl ilerliyorlar onu okuyoruz. Kovboy romantizminde olmazsa olmaz tüm detaylar mevcut. Çıtır çerez miss gibi çok keyifliydi. Aile ilişkileri, kasabanın atmosferi, tabiki çiftliğinde, arkadaşlık sevgi tüm bağları derinden hissettiriyor.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Herkese selam, öncelikle bu kitabı okumak için biraz geç kalmış gibi hissediyordum. Çünkü bir zamanlar çok popülerdi, ben de o zaman almıştım ama rafımda duruyordu. Ve dedim ki ben bunu neden okumuyorum? Kitaba başlarken ilk sayfaları sıkıcıydı. Neden bilmiyorum ama bir önyargı ile yaklaştım ve hiç sarmayacakmış gibi hissettim. 30. Sayfalardan sonra işler değişti. Hep bir anda aşırı hızlı akmaya başladı. Yer yer sıkıldığım kısımlar yine oldu ama konusu o kadar içine çekti ki hızlı hızlı okudum. İçeriği ve konusu o kadar güzeldi ki.. kısaca bahsetmem gerekirse: Alice Sun diye bir ana karakterimiz var. Kendisi Çin'in en önde gelen okullarından birisi olan Airington'da yarı burslu bir öğrencidir. Kendisi okulun en başarılı iki öğrencisinden birisidir ve tek yarı burslu öğrencidir. Yıllardır kendisine ezeli rakip olarak gördüğü Henry ile birinciliğini paylaşmaktan çok sıkılmıştır. Bir gün yine Henry ile ödül paylaştığı bir ödül töreninden çıkarken aniden görünmez olduğunu fark eder. Buna bir çare ararken bir yandan orta durumlu ailesi zengin ve soyluların rahatça erişebildiği bu okulun masraflarını artık karşılayamaz duruma gelir. Okulunu bırakmak istemeyen ve görünmezliğiyle başa çıkmaya çalışan Alice, akademik rakibinden bu konuda yardım ister. Görünmezliğini kullanarak okuldaki en ulaşılamaz kişilerin bile sırlarına erişebileceği bir konuma gelir. Öncelikle Alice tamamen bendim. Uzun süredir bir ana karakterde kendimi böylesine görmemiştim. Akademik başarı açısından mükemmel olmaya çalışması çünkü bunun elindeki tek kozu olmasını iliklerime kadar hissettim. Çünkü herkes kendisinden binlerce adım önde. Birisinin model olan bir annesi, diğerinin ona miras olarak bir şirket bırakacak babası var. Alice nihayetinde Henry ile aynı ödülü alsa da aynı değeri ve övgüyü
Körlük Gözde Değil, İnsandadır...·336 syf.·
9/10
2026 183. kitabı
Sivas’ın Kangal ilçesine ilk kez gidiyordum. Çocukluğumdan beri adını duyduğum, dünyanın en güçlü çoban köpeklerinden biri olarak gösterilen Kangal köpeklerini yerinde görmek istiyordum. Fotoğraflarına defalarca bakmış, haklarında onlarca yazı okumuştum. Fakat bazı şeyler uzaktan öğrenilmiyor. Bazı değerleri anlamak için onların bulunduğu toprağa basmanız gerekiyor.
İlçeye vardığımda ilk dikkatimi çeken şey bozkırın dinginliği oldu. Şehirlerin bitmek bilmeyen gürültüsünden sonra buradaki sessizlik insana yabancı gelmiyor, aksine yıllardır özlediği bir sesi yeniden duyuyormuş hissi veriyordu.
Kangal köpeklerini ilk gördüğüm an ise anlatılan hiçbir cümlenin onları tam karşılamadığını anladım.
Heybetleri yalnızca iri cüsselerinden gelmiyordu. Bakışlarında acele etmeyen bir güven vardı. Kendilerini ispatlamak zorunda olmayan canlıların huzuru... Sürünün etrafında dolaşırken attıkları her adım ölçülüydü. Gereksiz hiçbir hareket yapmıyorlardı. Güçlerini göstermek için saldırmaya ihtiyaç duymayan bir asaleti seyrediyordum.
Uzun süre onları izledim.
Sonra yürümek istedim.
İlçenin dışına doğru uzanan eski demiryoluna çıktım. Rayların üzerinde ağır ağır ilerlerken karşıma yıllardır ayakta duran Deliktaş Tüneli çıktı. Taştan örülmüş kemeriyle bozkırın ortasında sessizce bekliyordu. İçeri girdim.
Her adımda dışarıdaki gün ışığı biraz daha geride kaldı.
Tünelin serinliği yüzüme vuruyordu.
Ayak seslerim taş duvarlardan geri dönüyor, sanki önümde benden birkaç saniye önce yürüyen başka biri varmış gibi yankılanıyordu.
Tam tünelin ortalarına yaklaşmıştım ki uzaktan rayların titrediğini hissettim.
Ardından trenin sesi duyuldu.
Hızla duvara yaslandım.
Lokomotif yaklaştıkça karanlığın içini delen beyaz far büyümeye başladı.
Bir an...
7/10
2026 35. kitabı
Livaneli - Son Ada’nın Çocukları
Son Ada kitabını okuduktan sonra oğlumun okuduğu Son Ada’nın Çocukları’nı da okuyup karşılaştırmak istedim. Yollar sonra sadeleştirilip çocukların daha iyi anlayabileceği bir dile dönüştürülmüş fakat anlatılmak istenen aslında daha net olmuş desek yanlış olmaz.
İki eseri birbirinden ayıran en temel duygu ise finalde gizlenen umudun tonudur. Son Ada, insanın kendi eliyle yarattığı yıkımın burukluğu ve ağır bir yüzleşmeyle son bulurken; Son Ada’nın Çocukları, okuyucuya her şeye rağmen yeşerecek bir geleceğin kapısını aralar. Livaneli, çocuklara bu kitapla genç dimağlara şu güçlü mesajı fısıldar: Dünyayı büyüklerin hırsları kirletip bozabilir, ancak onu kurtaracak olan şey çocukların içindeki o eksilmeyen çevre sevgisi, adalet duygusu ve omuz omuza durma becerisidir.
Siz de okuyun, çocuklarınıza da okutun….
Puan vermedi
Açıkçası okunması gereken bir seri Mater Serisi. Bilimsel bilgilerden sıkılmayacak kişiler için gayet başarılı bir kurgu. Yazarın Biomortwm kitabını da okumayı düşünüyorum önceden okuyan varsa biraz bilgi fena olmaz.
