Turgut Özben, bir gazetede, arkadaşının intihar ettiğini öğrenir. Arkadaşını ihmal ettiğini düşünür ve düşüncelerle boğuşan karakterimiz şizofreniye varacak kadar kendini kaybeder. “Olric” diye hayali bir karakterle kendi kendine sohbet eder, intihar etmiş olan Selim arkadaşıyla sohbet eder…
Arkadaşını daha iyi tanımak için onunla bağı olan kişilere gider ve onlarla sohbet edip ihmal ettiği arkadaşını daha iyi tanımaya çalışır. Dinlediği hikayelerden hoşuna gitmediği yerlerde kendince pay çıkarıp hayali karakterlerle aklında mahkeme kurup karar verir. Daha fazla konusuna girmeden kitap hakkında bilgiler vermek isterim…
Tutunamayanlar olay örgüsü beklenilmeden okunması gereken bir kitaptır. Hikaye şeklinde ilerleyen romanların olay örgüsü vardır. Dalgınlığınıza gelip bir kaç satır kaçırdığınızda hikayeyi geri toplamız çok kolay oluyor. Fakat Tutunamayanlar böyle değildir, hikayeden çok felsefik bir kitap şeklinde yazılmış. Zaten okuması yarım bırakılan kitapların başında gelme sebebleriden biriside budur. Zaten anlaşılması güç olan 
Oğuz Atay üzerine felsefik hikayeden uzak bir kitap yazınca anlaşılması daha da zor olmuş. Sakin ve anlaşılır anınızda kitabı okumanızı tavsiye ederim. Aksi takdirde 10 sayfa okuyup hala kitaba boş boş bakmanız kaçınılmazdır.
Tutunamayanlar romanı Oğuz Atay ın aldığım ilk kitabıydı fakat Atay’ı bu kitabıyla tanımamam gerektiğini bazı kişilerden okudum, öğrendim. İyikide ilk okuduğum romanı Tutunamayanlar değildi. Yazarın önceki kitaplarıyla birlikte yazım dilini öğrendim ve 720 sayfalık Tutunamayanlar kitabına öyle giriş yaptım. Yazarın diline hakim olduktan sonra işler daha da kolaylaşıyor.
Oğuz Atay önceki hikayelerinde hep hayatta bir yerlere gelememiş, bir yerlere gelsede istediğini bulamamış, hayattan kopmuş insanların hikayesini yazdığını okumuştum. Tutunamayanlar sanki diğer
Tutunamayanlar olay örgüsü beklenilmeden okunması gereken bir kitaptır. Hikaye şeklinde ilerleyen romanların olay örgüsü vardır. Dalgınlığınıza gelip bir kaç satır kaçırdığınızda hikayeyi geri toplamız çok kolay oluyor. Fakat Tutunamayanlar böyle değildir, hikayeden çok felsefik bir kitap şeklinde yazılmış. Zaten okuması yarım bırakılan kitapların başında gelme sebebleriden biriside budur. Zaten anlaşılması güç olan Oğuz Atay üzerine felsefik hikayeden uzak bir kitap yazınca anlaşılması daha da zor olmuş. Sakin ve anlaşılır anınızda kitabı okumanızı tavsiye ederim. Aksi takdirde 10 sayfa okuyup hala kitaba boş boş bakmanız kaçınılmazdır.
Tutunamayanlar romanı Oğuz Atay ın aldığım ilk kitabıydı fakat Atay’ı bu kitabıyla tanımamam gerektiğini bazı kişilerden okudum, öğrendim. İyikide ilk okuduğum romanı Tutunamayanlar değildi. Yazarın önceki kitaplarıyla birlikte yazım dilini öğrendim ve 720 sayfalık Tutunamayanlar kitabına öyle giriş yaptım. Yazarın diline hakim olduktan sonra işler daha da kolaylaşıyor.
Oğuz Atay önceki hikayelerinde hep hayatta bir yerlere gelememiş, bir yerlere gelsede istediğini bulamamış, hayattan kopmuş insanların hikayesini yazdığını okumuştum. Tutunamayanlar sanki diğer
Puan vermedi
Olric nasil okunuyor? Ben ilk gordugumden beri "Olrik" diyorum, gecenlerde bi arkadas "Olriç" diyince aklima bunu bir kac yil once tekrardan merak edip arastirdigim geldi ama hala cevabini tam olarak bilmiyorum. Sizce hangisi? "Olrik" mi yoksa "Olriç" mi?
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Tutunamayanlara..İnceleme
Kitabı 45 günde okudum. Uzun bir süre farkındayım. Çünkü bitirmek için mücadele ettim. Daha önce de iki kez okuma girişimim başarısızlıkla sonuçlanmıştı :) Kitap için söylenecek o kadar çok şey var ki... Gerçekten çok ama çok etkilendim. Aynı zamanda Oğuz Atay gibi bir yazara sahip olduğumuz için çok gurur duydum.
Kitap toplamda dört bölümden oluşuyor ve sonda kitabın anlatıcısı da olan Turgut Özben'in mektubuyla sona eriyor. Kitap Türkiye'de hem en çok yarım bırakılanlar listesinde birinci hem de en çok okunacaklar listesinde birinci. Evet incelemeyi okuyup kitaba başlamaya bir türlü cesaret edemeyenlere şunu söyleyebilirim birinci bölümü geçince sonrası gerçekten akıyor. Kitabı yarım bırakanlar genelde bu kısımda yarım bırakıyor. Ki gerçekten biraz zorlayıcı bir bölüm.
Selim ah Selim.. Sen nasıl bir karaktersin. Ya sen Oğuz Atay bu romanı hangi kafayla yazdın be adam. Romanın her cümlesi buram buram kültür ve edebiyat kokuyor. Her cümlede Dostoyevski, Tolstoy, Kafka ve Oblomov'dan izler var. Okurken Oğuz Atay'ın edebiyat aşkı o kadar geçti ki ruhuma. Yazarlara, edebiyata bu kadar aşık, ki üstüne bir de çok iyi bir eğitim almış bir insanın böyle bir başyapıt meydana getirmesine şaşmamalı. Ama çok erken gitmişsin be adam. Böyle bir başyapıt yazıp Selim gibi erkenden kaçıp gitmeye ne gerek vardı? Selim Işık'ın karakterinin Oğuz Atay'ın intihar eden bir arkadaşından (Ural) esinlenilerek oluşturulduğu bilinse de ben Selim Işık'ta da Turgut Özben'de de Oğuz Atay'ın karakter yansıması olduğunu düşünüyorum. Yoksa insan bu kadar derin psikolojik tahlil yapamazdı. Turgut Özben ve Olric'in diyaloglar zaten efsaneleşmiş diyaloglar.
Eser ünlü eleştirmen Berna Moran'ın da deyimiyle gerçekten Türk edebiyatında bir 'başkaldırı' niteliğinde.. Bu yaşa kadar ben kitap mı okumuşum
Yılı benim için yeri apayrı olan bir kitabın incelemesini yaparak bitirmek istedim…
Korkarak başladım hatta iki kez yarım bıraktım ve en sonunda bitirebildim. Türk Edebiyatının en önemli eserlerinden biri benim nezdimde. Herkesin okuması gereken ve hayatını büyük bir ölçüde etkileyecek bir kitap.
Çoğu kişi bu kitabı okuyamıyor bile. Çoğu kişi yarım bırakıyor.Bir merakla başlayıp sonunu getiremiyor. Benim için bu zamana kadar okuduğum kitapların içinde en özeli. Uzun zaman oldu bu kitabı okuyalı ama inceleme yazmak için baya uzun bir süre düşünmem gerekti.
Selim… İnsanlara,topluma,yaşama tutunamayan Selim… O kadar kendimden bir parça şeyler buldum ki Selim’in düşüncelerinde,aslında zaman zaman Selim Işık kadar yorulduğumu farkettim… Yaptığım alıntılarda ki cümleler benim çoğu zaman söylemek istediğim ama ne de olsa anlamazlar deyip sustuğum şeylerdi…
Kendi iç dünyasında yaşayan Selim’in hayata tutunamama hikayesini anlatıyor baktığımız zaman. Zaten kitapta geçen cümleden de anlıyoruz bunu;
“Ben iç dünyama dönüyorum,orada hayal kırıklığına yer yok…”
Belki de Selim’i özetleyen cümle budur.
Aslında o kadar çok yazmak istediğim şey var ki ama bazen anlatmak zor geliyor özellikle kendi içinizden,düşüncelerinizden bir şeyler varsa açıklamak daha zor geliyor…
Yaptığım onlarca alıntı kitabı ne kadar sevdiğimi,ne kadar benimsediğimi az çok belli ediyordur diye düşünüyorum.
Turgut Özben’in kendi içinde kurduğu Olric karakteriyle yaptığı konuşmaları hepimiz illa ki okumuşuzdur. Ama sonra beğenip geçmişizdir. O konuşmaları kitaptan okumak ve hissetmek apayrı bir şey…
Belki de hepimiz hayatımızın bir yerlerinde birer Selimiz. Onun gibi, insanlardan uzaklaşıyoruz ve zaman zaman yaşamak zor geliyor. Hatta kitap da yazdığı gibi “yaşamamaktan yoruluyoruz”. Ama hiç
Haddim olmayarak kitap hakkındaki düşüncelerimi paylaşmak istiyorum. Okuması gerçekten zordu benim için. Belli bir olay örgüsü olmadığı için ve kitabın çoğu Turgut Özben'in kafasının içinde Olric'le ve kendiyle sohbet halinde geçtiği için ben zorlandım. Yani bir 50-100 sayfa daha olsaydı "Tutunamayanlar'ı bitiremeyenler" kulübüne katılacaktım ben de.
Selim Işık intihar ediyor ve arkadaşı Turgut Özben bu kayıptan çok etkilenerek arkadaşının diğer yakınlarını, yaşadıklarını araştırıyor. Aslında istediği baştan aşağı Selim olmak. Selim ise; aslında hayatına girdiği her insan tarafından sevilen biridir. Ama mükemmeli istiyor anladığım kadarıyla. Her hatasına, her hareketine pişmanlık ve başarısızlık yüklüyor. Kendini affedip yoluna devam edebilseydi hayatını bu kadar anlamsızlaştırmazdı. Kitapta sürekli "Yer Altından Notlar" kitabından bahsediliyor. Ben de Yer Altından Notlar tadı aldım kitaptan bol bol.
Tavsiyem kitabı hayatınızın düşük modda olduğunuz bir döneminde okumamanız. Gerçekten olumsuz etkileyebilir, insanı psikolojik olarak biraz aşağı çekiyor kitap.
Kitapla ve sevgiyle...
TutunamayanlarEdebiyat & Roman
Kitaplığımda yılllardır duran defalarca başlama girişiminde bulunup benim de her defasında yarım bıraktığım o meşhur kitap TUTUNAMAYANLAR...
Demek ki neymiş nasip vaktine gebeymiş.
2023’ü yarım bıraktıklarımı tamamlamak, ertelediklerimi hayata geçirmek daha doğrusu korkularımı yenmek için bir başlangıç saydım aslında. Bu da her son yeni bir başlangıca gebedir diyelim. Hazır kitap okumak rutinlerimde yerini almışken neden OĞUZ ATAY’IN TUTUNAMAYANLAR’ı ile başlamayayım deyip girdim bu yola. Ama ne güzel bir yolmuş. Kitap Oğuz Atay’ın en tanınmış ve benim de okuduğum ilk kitabı.
***
Selim Işık intihar etmiş tutunamamıştır hayata. Hatta’ Tutunamayanların arasında yeri yoktu, derler. O kim, tutunamamak kim derler.’diye de kendisi hakkında böyle düşünüleceğini söyler. Anlatamamıştı derdini kimseye nedense yitip gitmesinin neredeyse tüm sebebini kendinde görmüştü.Haklı mıydı peki? Bence hayır. Evet ne kadar hayata tutunmak bizim elimizdeyse bir o kadar da bizle olan herkesle alakalı. Çünkü ne diyor Selim ‘Kimse, karşısındakinin parçalanışını görmek istemiyor.’ Dinlemediler, anlamak istemediler çünkü ve ekler: ‘Daha doğrusu, bana her şeyin öğrenilerek yaşanacağını öğrettiler. Yaşanırken öğrenileceğini öğretmediler. Ben de kolayca razı oldum bana öğretilen bu yanlışlara. İnsan kendi bulurmuş doğru yolu.Ben bulamazdım. Bana, başkalarına gösterdikleri basmakalıp yolları öğrettiler. Balka bir türlü itina ile tutmalıydılar beni. Olmayınca da anormal dediler. Ben de kendimi anlayamadım: Bütün hayatım boyunca normal bir adam olmaya çalıştım.’Başka bir türlü itina ile tutamadılar işte ve tutunamadı.
Turgut Özben ise arkadaşı Selim’in gazeteden intihar haberini öğrenir nedenini araştırmaya, arkadaşlarından bilgi toplamaya başlar ama aynı zamanda kendisinin de bir tutunamayan olduğu