Polisiye& Şiir1000Kitap
“ Olur da bir gün yakalanırsam bilinki kıyamet yakın.
Yakın o gün cesedimi , yakın! Yakın şiirleri!
Şiirlerimi onlara adıyorum, ölülerime.
Ölülerime iyi bakın!”
“ Başkent sokaklarında artık korku ve şiir kol geziyor. “Bahçıvan’’ tarafından işlenen seri cinayetler ve kurbanların başuçlarına bırakılmış şiirler. Bayan Huzur, Bay Korku, Bayan Hüzün ve Bayan Umut’un ölümünün arkasındaki sebepler.
Zeki bir katilin peşinde soluk soluğa oynanan bir saklambaç oyunu bu. Ekibiyle beraber cinayetleri soruşturan Başkomiser Yavuz, her yeni ipucuyla birlikte hem katile hem kendi karanlığına bir adım daha yaklaşıyor. Kuklacı ve Kâhin’in yazarı Günay Gafur’dan delilikle caniliğin iç içe geçtiği, sizi duygudan duyguya sürükleyecek macera dolu bir polisiye.”
#kuklacı #kahin kitaplarından sonra okuduğum #yargıç yine beni şaşırtmadı. Yazarımız 
Günay ‘u bir kez daha tebrik ediyorum. Polisiye tarzına farklı bir bakış açısı getirerek biz okurları şaşırtmaya devam ediyor. Zekâ ve hayal gücünü şiirlerle bezemiş bir şekilde okura sunarken hislerimizi âdeta doruklarda yaşamamıza sebep olmuştur. Şiir sevmeyenler için kafalarda soru işareti oluşursa tek söyleyebileceğim polisiye tarzını bu şekilde okumak inanın çok farklı. Her mısra kusursuz bir şekilde merak, heyecan, içsel düşünceler eşliğinde duygulara yön verirken cinayetlerin sebeplerini farklı kılıyor. Polisiye tarzının şiirlerle harmanlandığı bir dünyada yolculuğa çıkmak isteyenler için eşsiz bir eser. Yazarımızın her kitabının bitiminde karanlık bir girdap içinde kayboluyorum. Kısacası kurgunun mükemmelliği okuru fazlasıyla tatmin ediyor.
“ Bu, belki de dudaktan dudağa yol alan bir elveda; ışığı karanlığa sürükleyen bir sel, bir akındı. Sıcacık bir buse, sessiz bir veda. Kıyamet kopmuştu ve ölüm yakındı.”
Günay ‘u bir kez daha tebrik ediyorum. Polisiye tarzına farklı bir bakış açısı getirerek biz okurları şaşırtmaya devam ediyor. Zekâ ve hayal gücünü şiirlerle bezemiş bir şekilde okura sunarken hislerimizi âdeta doruklarda yaşamamıza sebep olmuştur. Şiir sevmeyenler için kafalarda soru işareti oluşursa tek söyleyebileceğim polisiye tarzını bu şekilde okumak inanın çok farklı. Her mısra kusursuz bir şekilde merak, heyecan, içsel düşünceler eşliğinde duygulara yön verirken cinayetlerin sebeplerini farklı kılıyor. Polisiye tarzının şiirlerle harmanlandığı bir dünyada yolculuğa çıkmak isteyenler için eşsiz bir eser. Yazarımızın her kitabının bitiminde karanlık bir girdap içinde kayboluyorum. Kısacası kurgunun mükemmelliği okuru fazlasıyla tatmin ediyor.
“ Bu, belki de dudaktan dudağa yol alan bir elveda; ışığı karanlığa sürükleyen bir sel, bir akındı. Sıcacık bir buse, sessiz bir veda. Kıyamet kopmuştu ve ölüm yakındı.”Ölülerime iyi bakın!1000k
Günay Gafur’dan okuduğum bu ikinci kitap ve gerçekten hayatımda okuduğum en güzel polisiye kitaplarda ilk üçe girer. Kahin’de de gördüğüm gibi yazarın inanılmaz bilgi birikimi, keskin zekası ile kaleme aldığı bu kitaplar bizleri rüyalı bir aleme sürüklüyor her seferinde. Başkomiser Yavuz Dağcı’ nın yaşadığı o acılar, bütün o dertlerinin arasında Bahçıvan’ı bulma çabası ve ondan alınan ağır intikam ve tabiki de Yavuz Başkomiserimin de dediği gibi “Aşk benim neyime…” Okuduktan sonra baş köşenizden ayırmayacağınız bir kitap Yargıç. Bahçıvan’ın kendi yargısını dağıttığı o acımasız sahneler. Günay Gafur’a en içten teşekkürlerimi iletiyorum. Bu mükemmel kitapla biz polisiye okularının karşılaşmasını sağladığı için. 
Günay Gafur 
Yargıç
Günay Gafur Yargıç
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Artık vatan toprağımın üzerinde açan değil, solan beyaz bir zambaktım ben. Günlerin neşeli bir şekilde geçtiğini gösteren ve Bosna'nın simgesi olan beyaz bir zambak çiçeği olmaktan çıkmış, yüreğimde açan kan güllerine dönüşmüştüm. Gezip tozmak, sokaklarda özgürce dolaşmak bizim için hayaldi artık. Sadece savaş ve gözyaşı Boşnakların uğursuz kaderi olmuştu. Bu uğursuz kaderi biz yazmamıştık, ama bu uğursuz kaderin senaryosunu yazanlar ne yazık ki bizi başrol oyuncularından biri yapmıştı. Ömrüm boyunca da bu uğursuz kaderin yaftasını boynumda taşıyıp duracaktım. Artık ölülerime dahi ağlayamayan bir ölüye, bir gül olup da gülemeyen kaderi bahtsız birine dönüşmüştüm...
10 yaşında küçük bir kız çocuğuyken , kütüphaneden tesadüfen alıp gün aşırı bitirmiştim. O yaşta anlamını bile bilmemem gereken duyguları hissetmemi sağlamış , günlerce , düşündükçe ağlamama sebep olmuştu. On dört yıl sonra tekrar bu mucize kitapla buluştuk. Hissettirdikleri ve öğrettikleri bu kez bambaşka , ama o çocuksu , masum gözyaşları aynı.. Biliyorum , bi on dört yıl daha geçse , bu kez çok daha farklı duyguları kalbimde hissedicem. Söz veriyorum Zeze , tekrar tekrar tekrar buluşucaz sayfalarında , hayal dünyanda , Minguinho’nda , Portuga’nda.
Ölülerime:
Kardeşim Luis , yani Kral Luis ve ablam Gloria’nın hüzünlü anısına:
Luis yirmi yaşında yaşamaktan vazgeçti.
Gloria da yirmi dört yaşındayken bu dünyanın yaşamaya değmediğine karar verdi.
Ah Zeze..Edebiyat
İsa, sadece varlıklı çocukları sever.., onları mutlu eder.., onları güldürür ve onların hikayelerini mutlu sonla bitirir.
Zeze, yoksul çocuk.
Yoksulluğun aslında aç bir karın olmadığını anlatmaya çalışan, Zeze.
Sevgisizliğin en büyük yoksulluk olduğunu anlatan, Zeze.
Okşanmayan bir başın, guruldayan bir karından daha acı olduğunu anlatan, Zeze.
Kitaba dair yazacaklarım o kadar çok ki, neresinden ve nasıl başlasam bilmiyorum.
Yazarı araştırırken, kitaptaki hikayenin acıdan bir merdiven olduğunu, ve o merdivenin son basamağının mutlu bir sona çıkmadığını tahmin ettim.
“Ölülerime..” diye başlamıştı, Vasconcelos, ve gerçekten yaşarken ölen hayaller, kısa mutluluklar, çocukluklar okudum.
Ne çok ağladım.
Zeze’yi sarmak, hayallerini sarmak, içindeki acıyı sarmak sarmalamak istedim.
Ve bir kez daha anladım: “İsa, sadece varlıklı çocukları sever.., onları mutlu eder.., onları güldürür ve onların hikayesini mutlu sonla bitirir.”
Yazarın diğer kitaplarını da kocaman bir hevesle okuyacağım..
İstemeyerek spoiler verdiysem affola..
Selam okur dostum️
Sana en sevdiğim Türk Polisiye yazarından ve başta son kitabı olmak üzere diğer kitaplarından bahsedeceğim.
Günay Gafur, benim zekâsına, bilgi birikimine, hayal gücüne ve cesaretine hayran olduğum bir yazar. Öyle ki ona olan sevgimi saygımı kitapların konuşulduğu her ortamda mutlaka anlatıyor ve dünya standartlarında bir yazarımız olduğu için gurur duyuyorum. Evet Günay Gafur sadece "Türk polisiyesinin" değil "polisiyenin" ustası. Yarattığı karakterlerin gerçekçiliği, katilden nefret ettiren, baş karakteri kendinizmiş gibi düşündüren etkili bir anlatıma sahip. Akıl sınırlarını zorlayan ve okuru tekinsiz bir arbedenin içine çeken nefes nefese olay örgüsü ile tartışmasız dünya standartlarında!
İlk kitabı Kuklacı, birbirinden habersiz üç farklı kurbanın kendilerini Kuklacı tarafından yönetilen tekinsiz bir oyunun içinde bulmalarıyla başlıyor. San Francisco-Türkiye-New York üçgeninde bu esrarengiz oyuna ortak olan üç kader ortağını yine eşsiz bir kurgu ve dinmek bilmeyen bir gerilim ile aktarıyor okuruna .
Arkasına benim Polisiye-Gerilim de en iyi kitaplarım listesinde yer alan efsane kitap Kâhin i yazdı ve işte asıl hayranlığım bu kitapla çoğaldı. Dakikalar sonra olacaklardan haber veren bir kahin ile benim için unutulmaz karakterlerden biri olan Devran Shawn`ın arasında geçen esrarengiz oyunu hayretler içerisinde ve hayranlık duyarak okudum. Kitapta neler yoktu ki: Kuantum fiziği, gizemli parçacıklar, fizik ve metafizik arasındaki savaş ve gelecekten haber veren gözü dönmüş bir cani! Muazzam bir kitaptı Kahin.
Ve şimdi de son kitabı Yargıç ile karşımızda. Ankara sokaklarını dehşete boğan şair ruhlu Bahçıvan isimli bir katilin Baş komiser Yavuz Dağlı ve ekibi ile aralarında geçen kovalamaca nefes nefese akıttı sayfaları. Kitap boyunca kafamda oluşan